วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อเสนอแนะแนวทางเพื่อการคุ้มครองภูมิปัญญาชาวบ้านว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพของไทย การวิจัยนี้วิเคราะห์กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาของไทยและร่างพระราชบัญญัติของไทยที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพ ผลของการวิจัยพบว่า กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาของไทยที่ประกอบด้วย ลิขสิทธิ์ สิทธิบัตร และเครื่องหมายการค้า ไม่สามารถบังคับใช้คุ้มครองภูมิปัญญาชาวบ้านฯ ได้ เพราะภูมิปัญญาชาวบ้านฯ ไม่เข้าเงื่อนไขการคุ้มครองตามกฎหมายทั้งสามฉบับ ร่างพระราชบัญญัติของไทยที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพที่ประกอบด้วยร่างพระราชบัญญัติป่าชุมชน ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย และร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช มีขอบเขตการคุ้มครองจำกัดเฉพาะภูมิปัญญาชาวบ้านฯ บางประเภทและบางพื้นที่เท่านั้น การวิจัยนี้จึงเสนอแนะให้ตราพระราชบัญญัติฉบับใหม่เพื่อการคุ้มครองภูมิปัญญาชาวบ้านว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพไว้เป็นการเฉพาะโดยการคุ้มครองจะอยู่ในรูปสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา