วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของบุคลากรทางจิตเวชในโรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยาต่อโครงการประกันสุขภาพถ้วนหน้าทางจิตเวช กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรที่ปฏิบัติงานให้บริการผู้ป่วยจิตเวชในโรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยาจำนวน 355 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล และแบบสอบถามความคิดเห็นต่อโครงการประกันสุขภาพถ้วนหน้า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยสถิติเชิงพรรณา T-test, F-test และ Stepwise multiple regression ผลการศึกษาความคิดเห็นต่อโครงการประกันสุขภาพถ้วนหน้าในแต่ละด้านพบว่า ด้านปัจจัยนำเข้าบุคลากรส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยร้อยละ 54.93 เห็นด้วยร้อยละ 45.07 โดยมีความคิดเห็นอยู่ในระดับปานกลางร้อยละ79.38 ส่วนด้านกระบวนการและผลลัพธ์ส่วนใหญ่เห็นด้วยร้อยละ 88.45 และ 62.25 ตามลำดับ โดยมีความคิดเห็นอยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 55.73 และ 79.64 การเปรียบเทียบความคิดเห็นของบุคลากรทางจิตเวชตามกลุ่มตัวแปรอิสระ พบว่าระยะเวลาในการปฏิบัติงาน ตำแหน่งในการปฏิบัติงาน และการได้รับคำชี้แจงรายละเอียดของโครงการต่างกัน ทำให้บุคลากรมีความคิดเห็นต่อโครงการประกันสุขภาพถ้วนหน้าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ตำแหน่งแพทย์ พยาบาลเป็นปัจจัยที่สามารถทำนายความคิดเห็นต่อโครงการด้านกระบวนการได้ร้อยละ 3.1อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ตำแหน่งแพทย์ พยาบาลและระยะเวลาในการปฏิบัติงานเป็นปัจจัยที่สามารถทำนายความคิดเห็นต่อโครงการด้านผลลัพธ์ได้ร้อยละ 6.2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) จากการวิเคราะห์ความคิดเห็นในแต่ละด้าน พบว่าข้อที่บุคลากรส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยคือ ผู้ป่วย จิตเวชไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม 30 บาทเมื่อมารับบริการ ร้อยละ 61.03 บุคลากรได้รับคำชี้แจงเกี่ยวกับขั้นตอนระเบียบในการใหับริการผู้ป่วยในโครงการประกันสุขภาพถ้วนหน้าอย่างชัดเจน ร้อยละ 51.22 และผู้ป่วยจิตเวชที่ใช้สิทธิบัตรประกันสุขภาพถ้วนหน้าเมื่อไปรักษาที่โรงพยาบาลหลักที่ระบุในบัตรก่อนไม่ทำให้เสียเวลาและค่าใช้จ่ายในการเดินทางมากขึ้น ร้อยละ 56.72