วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

ทดลองไพโรไลส์ถ่านหินลิกไนต์ที่มีกำมะถันร้อยละ 3.77 (เมื่อไม่คิดความชื้น) โดยเครื่องวิเคราะห์ทางความร้อนในบรรยากาศไนโตรเจนและไฮโดรเจน ช่วงอุณหภูมิสุดท้าย 400 ถึง 900 องศาเซลเซียส ด้วยอัตราการให้ความร้อน 10, 20 และ 40 องศาเซลเซียสต่อนาที ประสิทธิภาพในการกำจัดกำมะถันอยู่ระหว่างร้อยละ 40 ถึง 60 ในช่วงอุณหภูมิ 600 ถึง 700 องศาเซลเซียส ไพโรไลซิสที่อัตราการให้ความร้อนสูงกว่ามีประสิทธิภาพในการกำจัดกำมะถันมากกว่า การวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงปริมาณกำมะถันรวมและรูปแบบกำมะถันแสดงว่าบรรยากาศไฮโดรเจนสามารถกำจัดกำมะถันในถ่านหินได้ดีกว่า การสูญเสียน้ำหนักโดยสำคัญของถ่านหินระหว่าง ไพโรไลซิสเกิดขึ้น 3 ช่วงหลัก ประกอบด้วย การสลายตัวของความชื้น ไฮโดรคาร์บอนเบา และสารประกอบอะโรแมติกเป็นส่วนใหญ่ สามารถคำนวณค่าพลังงานกระตุ้นโดยแบบจำลองปฏิกิริยาอันดับหนึ่ง โดยสำหรับบรรยากาศไนโตรเจนมีค่า 48.46, 144.71 และ 238.05 กิโลจูลต่อโมลตามลำดับ สำหรับบรรยากาศไฮโดรเจนมีค่า 48.80, 157.73 และ 237.25 กิโลจูลต่อโมล ตามลำดับ