วิทยานิพนธ์ (สค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการปฏิบัติหน้าที่ควบคุมกลุ่มผู้ชุมนุมประท้วงของข้าราชการตำรวจกองกำกับการป้องกันและปราบปรามจลาจล ปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงาน และแนวทางการพัฒนาบทบาทการปฏิบัติงานของตำรวจต่อกลุ่มผู้ชุมนุมประท้วงให้เหมาะสม เพื่อนำมาเสนอเป็นแนวทางการแก้ไขปัญหาการควบคุมกลุ่มผู้ชุมนุมประท้วงของประเทศไทยต่อไป โดยทำการรวบรวมข้อมูลจากการวิจัยเอกสาร (Documentary Research) การสำรวจโดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) กับกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา จำนวน 407 ชุด และการวิจัยภาคสนามทางมานุษยวิทยา (Antropological Field Work) โดยการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม (Participant Observation) ในที่ชุมนุมประท้วง และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) กับผู้ให้ข่าวสำคัญ (Key Informant) จำนวน 10 คน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณที่ได้จากการใช้แบบสอบถามโดยใช้วิธีการทางสถิติ โดยทำตารางแจกแจงความถี่ (Frequency) และทำการพิสูจน์สมมติฐาน โดยพิจารณาจากความเป็นอิสระระหว่างตัวแปร โดยการทดสอบค่าไคสแควร์ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการควบคุมกลุ่มผู้ชุมนุมประท้วง ได้แก่ อายุ การศึกษา อายุราชการ ประสบการณ์ การฝึกอบรม นโยบายของรัฐ ข่าวกรอง สื่อมวลชน อุปกรณ์และสวัสดิการ ความมีวินัย การใช้ความรุนแรงในการควบคุมกลุ่มผู้ชุมนุม การประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ปัญหาของกลุ่มผู้ชุมนุม พฤติกรรมของกลุ่มผู้ชุมนุม ลักษณะของกลุ่มผู้ชุมนุม และลักษณะผู้นำของกลุ่มผู้ชุมนุมประท้วง รวมไปถึงความรู้สึกของประชาชนที่มีต่อกลุ่มผู้ชุมนุมประท้วง