วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ศึกษาผลกระทบของการย้ายอู่เรือจากบริเวณชายฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา สู่นิคมอุตสาหกรรมอู่เรือแหลมฉบัง โดยในการวิจัยครั้งนี้ได้แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วนหลักๆ คือ 1) การศึกษาผลกระทบทางด้านกายภาพโดยทั่วไป ของการก่อสร้างโครงการนิคมอุตสาหกรรมอู่เรือแหลมฉบัง และ 2)การศึกษาถึงทัศนคติของเจ้าของอู่เรือที่มีต่อโครงการนิคมอุตสาหกรรมอู่เรือแหลมฉบัง ในการศึกษาครั้งนี้ได้แบ่งการเก็บข้อมูลออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาข้อมูลทุติภูมิจากหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เอกสารอ้างอิงต่างๆ และการศึกษาอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับโครงการ ในส่วนที่สอง ใช้วิธีการออกสำรวจสถานที่ก่อสร้างจริง รวมไปถึงการรวบรวมข้อมูลโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เจ้าของอู่เรือ และการตอบแบบสอบถาม โดยอู่เรือกลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย อู่เรือขนาดกลางและขนาดใหญ่ นั่นคือ อู่เรือต้องมีความสามารถในการต่อหรือซ่อมเรือตั้งแต่ 500 ตันกรอสขึ้นไป สำหรับ วิธี AHP (Analytical hierarchy process) และการจัดลำดับ (Rating) ถูกนำมาใช้เป็นวิธีในการวิเคราะห์ผลกระทบ จากผลการวิจัยพบว่า การก่อสร้างโครงการนิคมอู่เรือแหลมฉบังให้ผลกระทบในทางบวกมากกว่าในทางลบ สำหรับสถานการณ์ในปัจจุบันของอู่เรือตามชายฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา พบว่า สิ่งแวดล้อมมีระดับของผลกระทบสูงสุด รองลงมาคือ ด้านคุณค่าต่อคุณภาพชีวิตและด้านการคมนาคมขนส่งวัสดุและอุปกรณ์ ตามลำดับ สำหรับโครงการนิคมอู่เรือแหลมฉบังเชื่อว่าสามารถลดระดับ ของผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมได้มากที่สุด รองลงมาคือ ด้านคุณค่าต่อคุณภาพชีวิต และด้านการคมนาคมขนส่งวัสดุและอุปกรณ์ ตามลำดับ