วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการบังคับใช้ พระราชกำหนดการกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชน พ.ศ. 2527 จากการศึกษาพบว่า อุปสรรคในการบังคับใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ได้แก่ ปัญหาที่มาตรา 4 กำหนดว่า จะเป็นความผิดเฉพาะกรณีตกลงจะจ่ายผลประโยชน์ตอบแทน ให้สูงกว่าอัตราดอกเบี้ยสูงสุดที่สถาบันการเงินจะพึงจ่ายได้เท่านั้น และคำว่า "เงิน" ที่ไม่ได้มีความหมายรวมถึงทรัพย์สิน หรือผลประโยชน์อื่นใด เรื่ององค์กรผู้บังคับใช้พระราชกำหนดนี้ ที่ยังไม่มีประสิทธิภาพและความเป็นเอกภาพ ความล่าช้าในการดำเนินคดี และเรื่องอัตราโทษขั้นสูง การวิจัยเรื่องนี้ได้เสนอแนะให้มีการแก้ไขปรับปรุง พระราชกำหนดการกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชน พ.ศ. 2527 ด้วยการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา 4 กำหนดให้เป็นความผิดทันทีที่มีการระดมทุนด้วยการหมุนเวียนเงิน ซึ่งหากตกลงให้ผลประโยชน์ตอบแทนในอัตราเท่ากับ หรือต่ำกว่าอัตราดอกเบี้ยสูงสุด ที่สถาบันการเงินจะพึงจ่ายได้ก็เป็นความผิด กำหนดให้คำว่า "เงิน" มีความหมายรวมถึง ทรัพย์สินหรือผลประโยชน์อื่นใดด้วย ให้กรมสอบสวนคดีพิเศษนั้นประกอบด้วยบุคลากรที่มาจาก ผู้เชี่ยวชาญในด้านต่างๆ จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษ มีอำนาจเพิ่มมากขึ้นกว่าพนักงานสอบสวนโดยทั่วๆ ไป ตราพระราชบัญญัติขึ้นใหม่ให้มีวิธีพิจารณาคดีที่รวดเร็ว และให้มีข้อสันนิษฐานของกฎหมายที่กำหนดให้ถือว่า ผู้ใดกระทำความผิดเมื่อมีการกระทำ ครบองค์ประกอบตามที่กำหนด และเพิ่มอัตราโทษขั้นสูงของมาตรา 12 ให้สูงกว่า 10 ปี เพื่อที่ศาลสามารถลงโทษผู้กระทำความผิด ที่กระทำความผิดหลายกรรมต่างกันให้จำคุกได้สูงสุดถึง 50 ปี และควรนำวิธีการเพื่อความปลอดภัย โดยการห้ามประกอบอาชีพบางอย่างตามมาตรา 50 แห่งประมวลกฎหมายอาญามาใช้กับผู้กระทำความผิดอย่างจริงจังด้วย