วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายและวิเคราะห์บทบาทของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ตามภารกิจด้านการสอน การวิจัย การให้บริการทางวิชาการแก่สังคม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม และเพื่อเสนอแนวทางในการปฏิบัติหน้าที่ตามภารกิจดังกล่าว โดยทำการศึกษาในช่วงแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535-2539) และฉบับที่ 8 ซึ่งศึกษาเฉพาะปี 2540 ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ เอกสาร รายงานแผนพัฒนา ฯลฯ และกรรมการสภามหาวิทยาลัยและผู้บริหารมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสำรวจเอกสารและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการสรุปเนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นโยบายในด้านการสอน คือ การผลิตบัณฑิตในระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษา และการขยายโอกาสทางการศึกษาในด้านการวิจัย คือ เน้นการวิจัยแบบมีทิศทางและสนับสนุนให้บัณฑิตศึกษาเป็นกลไกในการพัฒนางานวิจัย ในด้านการให้บริการทางวิชาการแก่สังคม คือ การให้บริการในรูปแบบต่างๆ และการให้บริการที่สัมพันธ์กับการวิจัย ในด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม คือ การศึกษา ค้นคว้า วิจัย ทางศิลปวัฒนธรรม 2. บทบาทในด้านการสอน คือ ผลิตบัณฑิตในระดับปริญญาตรี และสูงกว่าปริญญาตรี โดยเน้นในระดับสูงกว่าปริญญาตรี ในด้านการวิจัย คือ เน้นการวิจัยแบบมีทิศทาง ในด้านการให้บริการทางวิชาการแก่สังคม คือ การให้บริการในรูปแบบของการให้เปล่า การให้บริการแบบไม่หวังผลกำไร และแบบมีกำไร และในด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม คือ การจัดกิจกรรมในด้านการอบรม การจัดนิทรรศการ ส่วนกิจกรรมการวิจัยยังมีน้อย 3. แนวทางในการปฏิบัติหน้าที่ตามภารกิจในด้านการสอน ควรส่งเสริมสนับสนุนการจัดการศึกษาในระดับสูงกว่าปริญญาตรีและการพัฒนาอาจารย์ ในด้านการวิจัย ควรส่งเสริมการวิจัยในสาขาที่มีความสามารถสูงและส่งเสริมให้ทำวิจัยที่เป็นโครงการวิจัยขนาดใหญ่ ในด้านการให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ควรเพิ่มน้ำหนักการให้ความสำคัญกับการให้บริการแก่กลุ่มผู้ด้อยโอกาส เน้นการให้บริการในเชิงรุก และการให้บริการแบบมีรายได้ในด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ควรเน้นการจัดทำแผนงานและงบประมาณเกี่ยวกับการวิจัยทางด้านศิลปวัฒนธรรมในแต่ละปีให้ชัดเจน