วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาการใช้หนังสือหายากของผู้ใช้ห้องสมุดในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ในด้านวัตถุประสงค์ ความถี่ในการใช้ วิธีการเข้าถึง ภาษา ประเภท รูปแบบและเนื้อหาของหนังสือหายากที่ใช้ รวมทั้งปัญหาในการใช้หนังสือหายาก ผลการวิจัยพบว่าผู้ใช้หนังสือหายากส่วนใหญ่ มีวัตถุประสงค์การใช้หนังสือหายากเพื่อศึกษาเรื่องที่สนใจ เพื่อประกอบการวิจัย เพื่อประกอบการเรียน และเพื่อเขียนบทความ เอกสารวิชาการ ตำรา ตามลำดับ ผู้ใช้หนังสือหายากจำนวนสูงสุดใช้หนังสือหายาก 2-3 ครั้ง ในรอบปี และมีวิธีการเข้าถึงหนังสือหายาก โดยค้นหาจากเครื่องมือช่วยค้นของห้องสมุด ถามบรรณารักษ์/ผู้ให้บริการ เข้าถึงด้วยตนเองจากประสบการณ์การใช้ห้องสมุด และศึกษาคู่มือการใช้ห้องสมุดตามลำดับ ผู้ใช้หนังสือหายากส่วนใหญ่ใช้หนังสือหายากภาษาไทย รองลงมาคือภาษาอังกฤษ ใช้หนังสือหายากประเภทพิมพ์จำนวนจำกัด และประเภทฉบับพิมพ์ครั้งแรก ในด้านรูปเล่มผู้ใช้ใช้หนังสือหายากในรูปแบบฉบับตัวเล่มจริง สำเนาเอกสารและไมโครฟิล์ม ตามลำดับ ในด้านเนื้อหาผู้ใช้หนังสือหายากส่วนใหญ่ ใช้เนื้อหาหนังสือหายากหลายหมวดวิชา โดยผู้ใช้จำนวนสูงสุดใช้เนื้อหาหมวดสังคมศาสตร์ ในหัวข้อขนบธรรมเนียมประเพณี รองลงมาได้แก่ หมวดรวมความรู้ในหัวข้อหนังสืออนุสรณ์ และหมวดภูมิศาสตร์/ประวัติศาสตร์ ในหัวข้อประวัติศาสตร์ไทย ผู้ใช้หนังสือหายากประสบปัญหา ห้องสมุดไม่ได้จัดทำดรรชนีค้นเรื่องในหนังสือหายากในระดับปานกลาง