วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของรถบรรทุกเล็ก แล้วจึงศึกษาการสั่นสะเทือนของรถบรรทุกเล็กตามแบบจำลองดังกล่าว จากนั้นจึงศึกษาการสั่นสะเทือนในสภาพการใช้งานจริงและวิเคราะห์ผลของการสั่นสะเทือนนั้น โดยการศึกษาได้เริ่มจากการพิจารณาแยกรถออกเป็น 4 ส่วนด้วยกันคือ ชุดล้อและเพลาหน้า ชุดล้อและเพลาหลัง ตัวรถ และ เบาะนั่ง โดยจำลองเป็น 8 ระดับความเสรีแล้วทำการศึกษาทดลองเป็น 2 แนวทางด้วยกันคือ 1. แนวทางเชิงทฤษฎี และ 2. แนวทางเชิงการทดลอง โดยจะเริ่มจากการจำลองแบบเป็น 3 แบบจำลองคือ 1. แบบจำลองกายภาพ 2. แบบจำลองโมแดล 3. แบบจำลองผลการตอบสนอง แนวทางเชิงทฤษฎีนั้นจะเริ่มต้นจากแบบจำลองกายภาพผ่านกระบวนการจนทำให้ได้แบบจำลองโมแดล และได้มาซึ่งแบบจำลองผลการตอบสนองในที่สุด ส่วนแนวทางเชิงการทดลองนั้นจะเริ่มต้นจากแบบจำลองผลการตอบสนองผ่านกระบวนการแล้วได้แบบจำลองโมแดล หลังจากนั้นก็จะได้มาซึ่งแบบจำลองกายภาพในที่สุด ทั้ง 3 แบบจำลองนี้สามารถแปลงรูปแบบของแบบจำลองซึ่งกันและกันได้ จึงทำให้เราสามารถตรวจสอบผลซึ่งกันและกันได้ และจะนำไปสู่การหาสมการการสั่นของรถยนต์ได้ จากนั้นจึงปรับปรุงและแก้ไขโครงสร้างและชิ้นส่วนของรถยนต์ เพื่อลดการสั่นสะเทือนโดยใช้วิธีการโมแดลโมเดลซึ่งจะสามารถช่วยทำนายการเปลี่ยนแปลงความถี่และแอมพลิจูดการสั่นสะเทือนได้โดยง่าย และประหยัดเวลา หลังจากนั้นจึงทำการศึกษาการสั่นสะเทือนของรถยนต์เมื่อวิ่งข้ามสิ่งกีดขวาง แล้วอภิปรายการสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้น ผลที่ได้บอกเราว่า ค่าที่เกิดจากแนวทางทฤษฎีกับค่าที่ได้จากแนวทางการทดลองมีค่าใกล้เคียงกัน แต่จะมีความคลาดเคลื่อนไปในโหมดตัวรถโยกหน้า-หลัง และทำให้เราได้ทราบว่ารถยนต์มีการเปลี่ยนแปลงโหมดการสั่น 8 ระดับความเสรี ที่ความถี่ 8 ค่า และนำไปสู่กระบวนการปรับปรุงแก้ไขเพื่อลดการสั่นสะเทือน ซึ่งทำให้ได้ผลการสั่นที่ลดลง โดยการปรับเปลี่ยนค่าทางกายภาพของโหมดใดๆ จะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของโหมดอื่นๆเพียงเล็กน้อย กรณีการทดลองวิ่งข้ามสิ่งกีดขวางทำให้อภิปรายลักษณะการสั่นของรถที่มีผลต่อคนขับได้ว่า ผลการสั่นจะกระทบต่อคนขับมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับแอมพลิจูดการสั่นสะเทือน