บาราคอลเป็นสารสกัดบริสุทธิ์จากใบและดอกขี้เหล็กซึ่งเชื้อว่ามีสรรพคุณเป็นยาระบายการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์และกลไกการออกฤทธิ์ของสารสกัดบาราคอลต่อการเปลี่ยนแปลงการขับหลั่งสารน้ำและอีเล็กโทรไลต์ในเยื้อบุทางเดินลำไส้ใหญ่ ซึ่งเป็นกลไกที่สำคัญในแง่ของการเป็นยาระบาย รวมถึงศึกษาผลของบาราคอลต่อการเปลี่ยนแปลงการขับหลั่งของ immunoglobulin A( lgA) ในลำไส้ใหญ่ของหนูขาว ทำการทดลองโดยนำเยื่อบุลำไส้ใหญ่มาติดตั้งเข้ากับ Ussing chamber ที่มีสารละลาย Ringer solution อยู่ทั้งสองด้าน และเชื่อมต่อกับเครื่อง voltage clamp เพื่อทำการวัด short circuit current (Isc) และ transepithelial potential difference (PD) การทดลองให้บาราคอล (1mM) ทางด้าน basolateral solution พบว่ามีผลเพิ่ม Isc ที่ลำไส้ใหญ่ส่วนต้นและส่วนปลาย 24.5 ? 2.2 ?A/cm? และ 24.2 ? 1.4 ?A/cm? ตามลำดับ บาราคอลเพิ่ม Isc ตามความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้นโดยมีค่า EC50 0.4 mM การเพิ่ม Isc ของบาราคอลถูกยับยั้งโดยการใส่ diphenylamine-2-carboxylic acid (500 ?M) หรือ glibenclamide (400 ?M) ทางด้าน apical solution และ bumetanide (200 ?M) ทางด้าน basolateral solution การให้ bumetanide (200 ?M) ก่อนการให้บาราคอลสามารถยับยั้งผลขอลบาราคอลในการเพิ่ม Isc ได้อย่างสมบูรณ์ ใรขณะที่ amiloride (10?M) ก่อนไม่มีผลในการยับยั้งผลของบาราคอล ผลของบาราคอลยังถูกยับยั้งในสารละลายที่ปราศจากคลอไรด์แต่ไม่ถูกยับยั้งในสารละลายที่ปราศจากไบคาร์บอเนต นอกจากนี้การให้ tetrodotoxin (10 ?M) หรือ indomethacin (10?M) หรือ hexamethonium (10?M) ก่อนไม่มีผลในการยับนั้งผลของบาราคอล จากการทดลองแสดงให้เห็นฤทธิ์ของบาราคอลต่อการกระตุ้นการหลั่งคลอไรด์ในลำไส้ใหญ่หนูโดยผ่านทาง bumetanide-sensitive pathway โดยมีกลไลการควบคุมผ่านระบบประสาททางเดินอาหารในชั้น submucosal และการหลั่ง cyclooxygenase metabolites นอกจากนี้บาราคอลยังสามารถกระตุ้นการหลั่ง IgA จากลำไส้ใหญ่ทั้งในหลอดทดลองและตัวสัตว์ทดลอง จากการทดลองทั้งหมดแสดงให้เห็นถึงประโยชน์และสรรพคุณของบาราคอลในการเป็นยาระบายอย่างอ่อนที่มีกลไกการออกฤทธิ์ที่แน่นอน และยังมีบทบาทสำคัญในการกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของเยื่อเมือกในลำไส้ใหญ่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอีกด้วย Barakol is a purified extract of Cassia siamea, a plant that has been used as a laxative in traditional medicine. In this study the effects of barakol on anion transport and immunogiobulin A (lgA) secretion across the rat colon epithelium were investigated. Colonic epithelium was mounted in Ussing chambers and bathed with Ringer solution. Addition of 1 mM barakol to the basolateral solution produced a slow increase in lsc in proximal colon and distal colon by 24.5 + 2.2 uA/cm2 and 24.2 + 1.4 uA/cm2, respectively. Barakol increased lsc in a concentration dependent manner with an EC50 value of 0.4 mM. The barakol-stimulated increase in lsc was inhibited by subsequent treatment with 500 uM diphenylamine-2carboxylic acid or 400 UM glibenclamide added to the apical solution, and 200 uM bumetanide added to the basolateral solution. Pretreatment of the tissues with 200 uM bumetanide, but not 10 uM amiloride, completely abolished the barakol-increased lsc.lon substitution experiments showed an inhibition of barakol-stimulated lsc in choride-free solution, but not in bicarbonate-free solution. In addition, pretreatment of tissues with 10 uM tetrodotoxin or 10 uM indomethacin, but not 1 uM atropine or 10 uM hexamethonium, partially inhibited the lsc response by barakol. In the presence of both tetrodotoxin and indomethacin, the barakol-stimulated lsc response was nearly abofished. These results demonstrated the stimulatory effect of barakol on the bumetanide-sensitive chloride secretion in rat colon. The effect of barakol was partially mediated by stimulation of submucosal nerves and through the release of cyclooxygenase metabolites. In addition, barakol markedly stimulated the secretion of lgA both in vivo and in vitro studies in rat colon. All of these findings provide the effect and the mechanism of action of barakol as a secretagogue and its role on enhancement of non-specific mucosal immunity in mammaiian colon.