วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ลักษณะทางประชากรของเยาวชนในกรุงเทพมหานคร กับรูปแบบการดำเนินชีวิต การเปิดรับเพลง และความพึงพอใจที่มีต่อเพลงไทยสากล (2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการดำเนินชีวิต การเปิดรับเพลง กับความพึงพอใจที่มีต่อเพลงไทยสากลของเยาวชนในกรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยเชิงสำรวจจากกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นเยาวชนในกรุงเทพมหานคร จำนวน 1,200 คน โดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยออกแบบเองเป็นเครื่องมือในการวิจัย การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มใช้สถิติ t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวน แล้วทำการทดสอบค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ โดยวิธีของ Scheffe และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน จึงประมวลผลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ จากผลการวิจัยพบว่า 1. ลักษณะทางประชากรของเยาวชนที่มีเพศ, อายุ, การศึกษา, รายได้ส่วนตัวต่อเดือน และรายได้รวมของครอบครัวต่อเดือน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กับรูปแบบการดำเนินชีวิต การเปิดรับเพลง และความพึงพอใจที่มีต่อเพลงไทยสากล แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นตัวแปร สถานภาพทางการสมรส, การนับถือศาสนา, อาชีพ และสถานภาพทางครอบครัว ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2. รูปแบบการดำเนินชีวิต มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับการเปิดรับเพลงไทยสากล 3. รูปแบบการดำเนินชีวิต มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับความพึงพอใจที่มีต่อเพลงไทยสากล 4. การเปิดรับเพลงไทยสากลจากโทรทัศน์ วิดีทัศน์ (VDO) และการแสดงสด (คอนเสิร์ต) มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับความพึงพอใจที่มีต่อเพลงไทยสากล 5. การเปิดรับเพลงไทยสากลจากวิทยุ และเทปคาสเซ็ทและคอมแพคดิสก์ (CD) มีความสัมพันธ์ในเชิงลบกับความพึงพอใจที่มีต่อเพลงไทยสากล