วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการนำแบบให้พลัง ของหัวหน้าตามการรับรู้ของพนักงานและผลการปฏิบัติงานของพนักงาน โดยมีความรู้สึกได้รับพลังและแรงจูงใจภายในของพนักงานเป็นตัวแปรสื่อ และมีความเชื่อในความสามารถของตนของพนักงานเป็นตัวแปรกำกับ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ มาตรวัดพฤติกรรมการนำแบบให้พลังมาตรวัดความรู้สึกได้รับพลัง มาตรวัดแรงจูงใจภายใน และมาตรวัดความเชื่อในความสามารถของตน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ พนักงานแผนกขาย 315 คน ผลการวิจัย พบว่า พฤติกรรมการนำแบบให้พลังของหัวหน้าตามการรับรู้ ของพนักงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับผลการปฏิบัติงานของพนักงาน (r=.15, p<.01) ความรู้สึกได้รับพลังของพนักงานเป็นตัวแปรสื่อ ในความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการนำแบบให้พลัง ของหัวหน้าตามการรับรู้ของพนักงานและแรงจูงใจภายในของพนักงาน แรงจูงใจภายในของพนักงานไม่ใช่ตัวแปรสื่อ ในความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึกได้รับพลัง และผลการปฏิบัติงานของพนักงาน และความเชื่อในความสามารถของตนของพนักงาน ไม่ใช่ตัวแปรกำกับในความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึก ได้รับพลังและแรงจูงใจภายในของพนักงาน