วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการประหยัดพลังงานของระบบปริมาตรอากาศแปรผันสำหรับอาคารสำนักงาน โดยแนวทางในการประหยัดการใช้พลังงานที่สำคัญของระบบปริมาตรอากาศแปรผัน คือการลดภาระการทำงานของระบบส่งจ่ายลมเย็นเมื่อภาระการทำความเย็นเปลี่ยนไป และการเลือกใช้อุปกรณ์แปรเปลี่ยนปริมาณลมของพัดลมที่เหมาะสม ดังนั้นในงานวิจัยนี้ได้ทำการประดิษฐ์โปรแกรมคอมพิวเตอร์จำลองแบบการทำงานระบบปริมาตรอากาศแปรผันขึ้นเพื่อใช้ในทำนายการใช้พลังงานไฟฟ้าตลอดทั้งปี จากนั้นได้ทำการทดสอบกับการตรวจวัดพลังงานที่ใช้จริงในช่วงฤดูหนาว 1 สัปดาห์ และฤดูฝน 1 สัปดาห์ ของอาคารตัวอย่างซึ่งเป็นอาคารสำนักงานสูง 12 ชั้น โดยแต่ละชั้นมีพื้นที่ปรับอากาศประมาณ 900 ตรม. และมีระบบปริมาตรอากาศแปรผันแบบ Inlet Guide Vanes (IGV) จากนั้นได้ทำนายผลการใช้พลังงานไฟฟ้าตลอดทั้งปีและวิเคราะห์ความคุ้มค่าในการลงทุน ผลการวิจัยสำหรับอาคารที่ทำการศึกษาสามารถสรุปผลได้ว่า กรณีการทดสอบกับระบบที่ทำงานในภาระการทำความเย็นที่เกิดขึ้นจริง โดยเมื่อใช้ IGV เป็นอุปกรณ์แปรเปลี่ยนปริมาณลม การใช้พลังงานไฟฟ้าที่พัดลมทั้งปีเท่ากับ 18,006 kW-h เมื่อเปรียบเทียบกับระบบปริมาตรอากาศคงที่การใช้พลังงานไฟฟ้าลดลง 26% และมีระยะเวลาคืนทุน 20.3 ปี และเมื่อใช้ Inverter ปริมาณการใช้พลังงานไฟฟ้าทั้งปีเท่ากับ 16,430 kW-h การใช้พลังงานไฟฟ้าลดลง 32% และมีระยะเวลาคืนทุน 17.6 ปี สำหรับกรณีการประมาณการใช้พลังงานไฟฟ้าทั้งปีของพัดลม โดยจำลองแบบภาระการทำความเย็นขึ้น 3 ระดับ ในอาคารตัวอย่างโดยมี IGV เป็นอุปกรณ์แปรเปลี่ยนปริมาณลม ปริมาณการใช้พลังงานไฟฟ้าทั้งปีเท่ากับ 25,434, 16,837 และ 10,091 kW-h/ปี สำหรับภาระความเย็นสูง (14.9 ตรม./ตัน), ภาระความเย็น ปานกลาง (20.1 ตรม./ตัน) และภาระความเย็นต่ำ (26.9 ตรม./ตัน) ตามลำดับ และการใช้พลังงานไฟฟ้าที่พัดลมลดลงเมื่อเทียบกับระบบปริมาตรอากาศคงที่คิดเป็น 37.7%, 40.9% และ 41.7% ตามลำดับ