Thesis (M.Sc.)--Chulalongkorn University, 2001

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาประสิทธิผลของเครื่องมือ จุฬา เร็กตัสชี้ท ลิฟติ้ง (จุฬาลิฟท์) ในการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานหญิงด้วยกล้องส่องภายใน โดยพิจารณาในแง่ของอัตราความสำเร็จของการตรวจพยาธิสภาพ, อัตราการเกิดปัญหาแทรกซ้อน, และผลกระทบของเครื่องมือที่มีต่อผู้ป่วย รูปแบบการวิจัย : การศึกษาแบบทดลอง โดยการแบ่งกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีสุ่ม สถานที่ : การศึกษาในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย การทดลอง : ผู้ป่วยหญิงที่เข้ารับการการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานด้วยกล้อง ส่องภายใน ในภาควิชาสูติศาสตร์นรีเวชวิทยา ช่วงระหว่างเดือน ตุลาคม 2543 ถึง เดือน กุมภาพันธ์ 2544 รวม 40 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม เท่าๆ กัน โดยการสุ่ม กลุ่มเปรียบเทียบ ได้รับการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานด้วยกล้องส่องภายในโดยใส่ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เข้าสู่ช่องท้อง กลุ่มทดลองได้รับการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานด้วยกล้องส่องภาย ในโดยใช้เครื่องมือยกผนังหน้าท้อง จุฬา เร็กตัสชี้ท ลิฟติ้ง (จุฬาลิฟท์) ทั้งสองกลุ่มได้รับการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานโดยแพทย์กลุ่ม เดียวกัน ลักษณะพื้นฐานของผู้ป่วย : ทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองไม่ต่างกันทั้ง อายุ ขนาดของร่างกาย กลุ่มโรคที่เป็น ประวัติการตั้งครรภ์ และอาการที่นำผู้ป่วยมารับการตรวจวินิจฉัย ผลการทดลอง : อัตราความสำเร็จของการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานในกลุ่มทดลองได้ ผลเท่ากับกลุ่มควบคุมคือประสพความสำเร็จ 100% ไม่พบอัตราการเกิดปัญหาแทรกซ้อนของการใช้เครื่องมือผลของเครื่องมือที่มีต่อ การเปลี่ยนแปลงทางสรีระของผู้ป่วยในขณะที่รับการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะใน อุ้งเชิงกรานมีน้อยมาก โดยการใส่ลมในท้องมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางสรีระของผู้ป่วยมากกว่าการเกี่ยว ยกผนังหน้าท้อง การสร้างช่องว่างเพื่อการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานของเครื่อง มือใหม่ทำได้น้อยกว่ากลุ่มควบคุม สรุป : ขั้นต้นของการทดสอบเครื่องมือจุฬาลิฟท์ในคน พบว่าการสร้างช่องว่างภายในท้องด้วยเครื่องมือ จุฬา เร็กตัสชี้ท ลิฟติ้ง (จุฬาลิฟท์) เพื่อการตรวจพยาธิสภาพของอวัยวะในอุ้งเชิงกรานหญิงด้วยกล้องเป็นอีกทางเลือก หนึ่งที่อาจกระทำได้อย่างปลอดภัยในคนไข้กลุ่มที่มีขนาดร่างกายปกติ