วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดลองลดเสียงรบกวนด้วยวิธีการแบบแอกทีฟ โดยมีแหล่งกำเนิดเสียงเป็นเครื่องเป่าลมเย็น ที่มีความถี่ของเสียงที่โดดเด่นในช่วง 20 ถึง 500 Hz ระบบควบคุมที่ใช้จะเป็นแบบป้อนไปข้างหน้าชนิดปรับตัวได้ โดยใช้ตัวกรองเป็นแบบ FIR และใช้อัลกอริทึมชนิด FXLMS ตัวควบคุมที่ใช้จะเป็นตัวประมวลผลสัญญาณเชิงดิจิตอล รุ่น TMS320c6701 EVM การเก็บข้อมูลนั้นจะเก็บเฉพาะบางความถี่เท่านั้น การวัดผลจะเลือกจุดวัดในห้องมา 3 จุด มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของลำโพงควบคุมทั้งหมด 3 ตำแหน่ง คือ ตำแหน่งหน้าเครื่องเป่าลมเย็น และตำแหน่งอื่นภายในห้องอีก 2 ตำแหน่ง โดยมีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของไมโครโฟนรับสัญญาณความผิดพลาดทั้งสิ้น 5 ตำแหน่ง จากผลการวิเคราะห์การลดเสียงรบกวนทั้งแบบความถี่เดี่ยว และแบบหลายความถี่ ทั้งสองกรณีจะได้ผลลัพธ์ที่คล้ายคลึงกันคือ การลดเสียงรบกวนสามารถที่จะทำได้แค่เพียงบริเวณโดยรอบของไมโครโฟนรับสัญญาณ ความผิดพลาด ในระยะรัศมีประมาณ 10 เซนติเมตรเท่านั้น ผลปรากฏว่าระดับความดันของเสียงรบกวน สามารถลดลงได้ประมาณ 3.9 ถึง 23 dBL