วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

ศึกษาความเข้มข้นของปรอทในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ตับและไตของปลาทะเลสามชนิด ได้แก่ ปลากระพงเขี้ยว (Lutjanus argentimaculatus Forsskal), ปลาหางแข็ง (Caranx sexfasciatus Quoy & Gaimard) และปลากา (Kyphosus cinerascens Forsskal) ที่อาศัยอยู่ในบริเวณแท่นผลิตก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทย และบริเวณชายฝั่งปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ การวิเคราะห์ความเข้มข้นปรอทใช้วิธี Cold Vapor Atomic Absorption ผลการศึกษาพบว่าชนิดของเนื้อเยื่อมีผลต่อการสะสมของปรอท โดยตับและไตมีความสามารถในการสะสมปรอทมากกว่าเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ในปลากระพงเขี้ยวและปลาหางแข็งพบความสัมพันธ์เชิงบวกของความเข้มข้นปรอทที่สะสมในเนื้อเยื่อทั้งสามชนิด ชนิดของปลามีผลต่อการสะสมปรอท ความเข้มข้นปรอทในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อและตับของปลาหางแข็งสูงกว่าปลากระพงเขี้ยวและปลากาอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ความเข้มข้นของปรอทในไตของปลากระพงเขี้ยวสูงที่สุด รองลงมาในปลาหางแข็งและปลากา ตามลำดับอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ความเข้มข้นปรอทในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ตับและไตของปลากระพงเขี้ยวและปลาหางแข็งที่อาศัยในบริเวณแท่นผลิตก๊าซธรรมชาติมีแนวโน้มสูงกว่าในบริเวณชายฝั่งทะเลปราณบุรี แต่ไม่มีนัยสำคัญ นอกจากนี้ยังพบความสัมพันธ์ในทางบวกระหว่างความเข้มข้นของปรอทกับความยาวลำตัวของปลากระพงเขี้ยว ปลาหางแข็งและปลากาที่อาศัยอยู่ในบริเวณแท่นผลิตก๊าซธรรมชาติและบริเวณชายฝั่งทะเลปราณบุรี