วิทยานิพนธ์ (บธ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายบุกเบิก (Exploratory descriptive research)มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการใช้การบริหารเชิงดุลยภาพ (Balanced scorecard) กับ (1) การควบคุมทางการจัดการ (Management control) และ (2) การสื่อสารกลยุทธ์ในองค์กร (Strategy communication) โดยมีบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่ใช้การบริหารเชิงดุลยภาพจำนวน 18 องค์กร เป็นกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย และมีผู้บริหารตั้งแต่ระดับต้นขึ้นไปเป็นหน่วยให้ข้อมูล การเก็บรวบรวมข้อมูลกระทำด้วยแบบสอบถาม สถิติทดสอบที่ใช้สำหรับการวิจัยนี้ คือ การทดสอบค่าเฉลี่ยโดยสถิติทดสอบที (t-test) และการคำนวณหาค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson Correlation Coefficient) ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ เห็นว่าการบริหารเชิงคุณภาพเป็นเครื่องมือที่ใช้เพื่อการประเมินผลการดำเนินงานองค์กร รองลงมา เห็นว่าเป็นเครื่องมือสำหรับการนำกลยุทธ์ไปปฏิบัติ และประเมินผลการปฏิบัติงานของพนักงานตามลำดับ ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่จะได้รับข้อมูลหรือการฝึกอบรมเกี่ยวกับการบริหารเชิงดุลยภาพจากองค์กร และส่วนใหญ่จะมีส่วนร่วมในการออกแบบการบริหารเชิงดุลยภาพ โดยการกำหนดแผนงาน และแผนปฏิบัติ รองลงมามีส่วนร่วมในการกำหนดตัวชี้วัด และกำหนดเป้าหมายระดับองค์กร ความคิดเห็นของผู้ตอบเกี่ยวกับประสิทธิผลของการบริหารเชิงดุลยภาพ พบว่า ผู้ตอบในกลุ่มองค์กรที่ใช้การบริหารเชิงดุลยภาพตั้งแต่ 2 ปี ขึ้นไป เห็นว่าการบริหารเชิงดุลยภาพมีประสิทธิผลมากกว่าในกลุ่มองค์กรที่ใช้การบริหารเชิงดุลยภาพน้อยกว่า 2 ปี เล็กน้อย แต่อยู่ในระดับมีประสิทธิผลมากทั้งสองกลุ่ม ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการใช้การบริหารเชิงดุลยภาพไม่สามารถทำให้ประสิทธิผลการควบคุมทางการจัดการและการสื่อสารกลยุทธ์เพิ่มขึ้นได้ในระยะเวลา 2 ปี และการทดสอบความสัมพันธ์พบว่าประสิทธิผลการควบคุมทางการจัดการและการสื่อสารกลยุทธ์มีความสัมพันธ์กันสูง (r=0.807)