มะเร็งเม็ดเลือดขาวหรือลิวคีเมียเป็นกลุ่มของมะเร็งที่สามารถพบได้บ่อย จากการศึกษาพบว่าภายในเซลล์มะเร็ง เม็ดเลือดขาวตัวอ่อน จะมีการแสดงออกของโปรตีนวิลม์ทูเมอร์1 (WTI) ในระดับสูง ดังนั้น WTI จึงสามารถใช้ใน การตวจสอบมะเร็งเม็ดเลือดขาว รวมทั้งใช้ประเมินความรุนแรงของโรคได้ ปัญหาที่เกิดจากการรักษาด้วยเคมี บำบัดเป็นระยะเวลานานในผู้ป่วยพบว่า ผู้ป่วยมีการตื้อยาเกิดขึ้น ทำให้การรักษาไม่ประสบความสำเร็จตาม ที่คาดหมายไว้ เนื่องจากมีการแสดงออกของยืน MDRI ทำให้มีพี-กลัยโคโปรตีนมากขึ้นที่ผิวเซลล์มะเร็ง ทำหน้า ที่ในการขับยาออกนอกเซลล์ การเปลี่ยนแปลงฟีฬนไทฟ์ในเซลล์มะเร็งให้มีการตอบสนองต่อเคมีบำบัดมักใช้ MDR modulators การทดลองนี้สนใจสารสกัดเคอร์คิวมิน ซึ่งเป็นสารสกัดจากขมิ้นชัน ที่มีคุณสมบัติเป็นสาร ต้านมะเร็ง นำมาใช้เพื่อเป็นยาต้านมะเร็งเม็ดเลือดขาว รวมทั้งปรับเปลี่ยนฟีโนไทฟ์ของการดื้อยาในเซลล์มะเร็ง ดังนั้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของเคอร์คิวมินจากขมิ้นชัน ต่อการแสดงออกของยีน WTI และ MDRI ในเซลล์มะเร็งที่แยกได้จากไขกระดูกของผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว โดยวิธี RT-PCR การทดลองทำโดย เก็บตัวอย่างเซลล์มะเร็งจากไขกระดูกผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวทั้งหมด 85 ราย จากโรงพยาบาลมหาราชนคร เชียงใหม่ อายุระหว่าง 1 ถึง 15 ปี เป็น ALL 67 ตัวอย่าง AML 15 ตัวอย่าง และ CML 3 ตัวอย่าง ในจำนวนนี้มีผู้ ชาย 53 คน และผู้หญิง 32 คน จากตัวอย่างที่ได้มานี้ พบว่ามีเพียง 78 ตัวอย่างที่สามารถนำมาศึกษาได้ อีก 7 ตัวอย่างมีปริมาณที่น้อยมาก จนไม่สามารถวิเคราะห์ได้ เซลล์มะเร็งที่ได้ถูกนำมาศึกษาผลของสารสกัดสาร สกัดเคอร์คิวมินที่ความเข้มข้น 10 M เป็นระยะเวลา 48 ชั่วโมง ต่อการแสดงออกของยีน WTI และ MDRI โดย วัดระดับ WTI mRNA และ MDRI mRNA การศึกษาผลของเคอร์คิวมินต่อระดับของ MDRI mRNA พบว่าเคอร์คิว มินสามารถลดระดับของ MDRI mRNA ได้ในผู้ป่วย 38 ราย ใน 78 ราย(49%) เมื่อพิจารณาจากกลุ่มผู้ป่วยพบ ว่า กลุ่มที่อยู่ในช่วงให้ยาเคมีบำบัดจำนวนลดลงเฉลี่ย 46%, กลุ่มที่กลับมาเป็นใหม่ 45%, กลุ่มให้ยาครบตาม โปรแกรม 44% และกลุ่มผู้ป่วยใหม่ 56% ของผู้ป่วยในแต่ละกลุ่ม เมื่อพิจารณาจากระดับการแสดงออกของยีน ในระดับต่ำ (1-20%) เคอร์คิวมินลดการแสดงออกของยีนได้ 30%, ระดับกลาง(21-60%) 57% และระดับสูง (60-10%) 70% ของผู้ป่วยในแต่ละกลุ่ม จากการพิจารณาเป็นแปอร์เซ็นต์ของการลดลงพบว่าเคอร์คิวมิน สามารถลดการแสดงออกของยีน MDRI ได้ทั้งในกลุ่มของผู้ป่วยทั้ง 4 กลุ่ม และในผู้ป่วยที่มีการแสดงออกของยืน MDRI ทั้ง 3 ระดับ การศึกษาผลของเคอร์คิวมินต่อระดับของ WTI mRNA พบว่าเคอร์คิวมินสามารถลดระดับของ WTI mRNA ได้ในเซลล์มะเร็งจากไขกระดูกของผู้ป่วยจำนวน 40 รายในผู้ป่วยทั้งหมด 70 ราย หรือคิดเทียบเป็น 57% โดยเมื่อพิจารณาในกลุ่มของผู้ป่วย พบว่าในกลุ่มของผู้ป่วย ใหม่, ผู้ป่วยที่กลับมาเป็นอีกครั้ง, ผู้ป่วยที่อยู่ใน ช่วงเคมีบำบัด และผู้ป่วยที่ให้ยาครบตามโปรแกรม พบว่าเปอร์เซ็นต์จำนวนตัวอย่างที่มีปริมาณ WTI mRNA ที่ลด ลงเท่ากับ 64, 50, 58 และ 50% ตามลำดับ เมื่อพิจารณาแยกตามระดับการแสดงออกของยีน WTI พบว่ามีจำนวน ตัวอย่างของเซลล์มะเร็งจากไขกระดูกที่มีปริมาณของ WTI mRNA ที่ลดลงเท่ากับ 40, 67 และ 78% ตามลำดับ โดยเทียบกับจำนวนตัวอย่างทั้งหมดที่อยู่ในแต่ละระดับการแสดงออกของยีน WTI ความสัมพันธ์ระหว่างยีน MDRI และ WTI นั้นพบว่ามีแนวโน้มว่าจะมีความสัมพันธ์กัน แต่อย่างไรก็ตามพบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ ดังนั้น จึงอาจจะสรุปผลการทดลองได้ว่า เคอร์คิวมินสามารถลดระดับการแสดงออกของ WTI mRNA และ ลดการเกิดการดื้อยาได้ในเซลล์ของผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวได้ จึงเป็นไปได้ว่า เคอร์คิวมินน่าจะนำมาใช้ในการรักษา มะเร็งเม็ดเลือดขาวได้ในอนาคต Leukemias are frequently phenomenon world-wide. Wilms'tumorI (WT1) protein is highly expressed in leukemic blast cells of myeloid and lymphoid origin. Thus, WT1 mRNA serves as a tumor marker for leukemias detection and monitoring disease progression. The problem of chemotherapy in leukemia is a multidrug resistance phenotype in long term treatment, which was characterized by the overexpression of multidrug resistancel (MDR1) gene. MDR1 gene encodes P-glycoprotein (Pgp), the surface protein of tumor cells. MDR modulators have the potential to change phenotype of cancer cells. Curcumin is well known for its anticancer property. The objective was to investigate the effect of curcumin on WT1 and MDR1 gene expression in leukemic patients by RT-PCR. The leukemic cells were collected from 85 patients; 67 cases of ALL, 15 cases of AML and 3 case of CML; 53 males and 32 temales. The age ranged from 1 to 15 years old. Leukemic cells were cultured in the presence or absence of curcumin for 48 hours. It was found that curcumin reduced MDR1 gene expression in the cells from 38 patients (49%). Curcumin affected the MDR1 gene expression in 8 of 26 cases of drug maintenance (46%), 5 of 11 cases of relapsed (45%), 4 of 18 cases of completed treatment (44%) and 5 of 23 cases of new cases patients (56%). The expression level of MDR1 gene in leukemic patient cells as compared to that of KB-V1 cells were classified as low level (1-20%) in 6 of 20 cases, medium level (21-60%) in 18 of 32 cases, high level (61-100%) in 14 of 20 cases. The curcumin responses among those three groups were 30%, 57% and 70%, respectively. The effect of curcumin on WT1 gene expression showed that WT1 gene expression in 40 patients (of total 70 patients). Curcumin affected the WT1 gene expression in 14 of 24 cases of drug maintenance (58%), 4 of 8 cases of relapsed (50%), 14 of 22 cases of new cases patients (64%) and 8 of 16 cases of completed treatment (50%). The expression level of WT1 gene in leukemic patient cells as compared to that of K562 cells were classified as low level (1-20%) in 8 of 20 cases, medium level (21-60%) in 14 of 21 cases and high level (61-100%) in 18 of 23 cases. The curcumin responses were 40%, 67% and 78%, respectively. In summary, curcumin treatment of each patient group and the three levels of MDR1 and WT1 gene expression responded to curcumin treatment. The relation of MDR1 and WT1 levels in 31 cases tend to relate to each other. However, it was not statistically different. This research may be use as a guide line for curcumin treatment in clinical leukemic patients in the future.