วิทยานิพนธ์ (น.ม.) --จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

ความผิดที่กระทำบนอินเทอร์เน็ตก่อให้เกิดปัญหามากมายในการสืบสวนโดยเฉพาะในขั้นตอนการค้นและยึดพยานหลักฐานทางอิเล็กทรอนิกส์ เนื่องจากสภาพที่แท้จริงของสิ่งที่จะใช้เป็นพยานหลักฐานไม่อยู่ในสถานะที่มนุษย์สามารถมองเห็นและเข้าใจได้ทั้งยังมีการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วแต่ไม่คงทนถาวร จึงมีปัญหาเรื่องความน่าเชื่อถือของพยานหลักฐาน ปัญหาดังกล่าว ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันได้ตอบรับกระแสเรียกร้องในเรื่องสิทธิส่วนบุคคลโดยบัญญัติไว้อย่างชัดเจนในรัฐธรรมนูญพร้อมกับสร้างกลไกทางกฎหมายเพื่อคุ้มครองสิทธิ ดังกล่าว ซึ่งส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงาน ลักษณะที่สวนกระแสกันเช่นนี้ ก่อให้เกิดความสับสนในการปฏิบัติงานของเจ้าพนักงานตำรวจอย่างมาก การปรับปรุงกฎหมายเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวจึงต้องศึกษาแนวความคิดในเรื่องการรักษาดุลยภาพระหว่างสิทธิและเสรีภาพของปัจเจกชนกับการใช้อำนาจของรัฐในการรักษาความ สงบเรียบร้อยของสังคม และใช้วิธีศึกษากฎหมายเปรียบเทียบกับประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งประสบกับปัญหาดังกล่าวมาแล้ว วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ผู้เขียนได้เสนอแนวทางว่าในระหว่างที่ยังไม่มีกฎหมาย อาชญากรรมคอมพิวเตอร์ใช้บังคับควรปรับใช้กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาที่มีอยู่เท่าที่พอใช้บังคับได้ โดยกำหนดกรอบอำนาจเจ้าพนักงานในการค้นหาหลักฐานตลอดจนกำหนดระเบียบวิธีการยึดและเก็บรักษาพยานหลักฐานทางอิเล็กทรอนิกส์ และผู้เขียนยังเสนอ แนวทางในการปรับปรุงกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาในส่วนที่เกี่ยวข้องกับกับการค้นและ การยึดพยานหลักฐานทางอิเล็กทรอนิกส์ให้มีประสิทธิภาพสอดคล้องกับแนวทางที่บัญญัติไว้ใน รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน