วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วิทยานิพนธ์เล่มนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาแนวทางในการประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศปริภูมิมาช่วยประเมินหาความเหมาะสมอย่างง่ายของตำแหน่งไฟฟ้าแสงสว่างภายในอาคาร ตำแหน่งการติดตั้งอุปกรณ์ไฟฟ้าแสงสว่างจัดได้ว่าเป็นข้อมูลปริภูมิ เนื่องจากสามารถระบุตำแหน่งได้ ความเหมาะสมของระบบไฟฟ้าแสงสว่างจะพิจารณาจากค่าความสว่างที่เกิดจากการเปิดใช้ดวงโคม วิธีการคำนวณหาค่าความสว่างที่นำมาใช้ในงานวิจัยมี 2 วิธี คือ วิธีลูเมน สำหรับหาค่าความสว่างเฉลี่ยของทั้งพื้นที่ และวิธีจุดต่อจุด สำหรับหาค่าความสว่าง เนื่องจากฟลักซ์การส่องสว่างจากดวงโคมลงไปในแต่ละจุดของพื้นที่ ค่าความสว่างที่ได้จากการคำนวณด้วยวิธีลูเมน จะนำไปเปรียบเทียบกับค่าความสว่างมาตรฐานตามประเภทการใช้พื้นที่ แบ่งระดับของค่าความสว่างเป็น 3 ระดับ เพื่อนำมาช่วยในการพิจารณาความเหมาะสมของการติดตั้ง สำหรับค่าความสว่างที่ได้จาการคำนวณด้วยวิธีจุดต่อจุด จะนำไปแสดงผ่านกริดเซลล์ที่เป็นตัวแทนข้อมูลราสเตอร์ (Raster) ด้วยการกำหนดช่วงเฉดสีเพื่อให้เห็นความแตกต่างของค่าความสว่างที่เกิดขึ้นในแต่ละกริดเซลล์ตามเงื่อนไขการเปิด-ปิด สวิตซ์กับดวงโคมภายในพื้นที่หรือห้องเดียวกัน โดยไม่คำนึงถึงความสว่างเนื่องจากแสงธรรมชาติและความสว่างของห้องข้างเคียง ผลการทดสอบการประเมินความเหมาะสมอย่างง่ายของตำแหน่งไฟฟ้าแสงสว่าง ภายในอาคารวิศวกรรมศาสตร์ 4 พบว่า 2 ใน 3 ของพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเกณฑ์ที่เหมาะสมกับประเภทการใช้งาน ส่วนพื้นที่ที่อยู่ในเกณฑ์ไม่เหมาะสมโดยมากจะเป็นพื้นที่สัญจรภายใน ซึ่งมีค่าความสว่างมากกว่าเกณฑ์มาตรฐาน เนื่องจากการแบ่งพื้นที่สัญจรจากพื้นที่ใช้งานหลัก เมื่อใช้เกณฑ์ในการประเมินจากประเภทการใช้พื้นที่ จึงทำให้ได้ผลการประเมินไม่เหมาะสม นอกจากนี้ยังมีฟังก์ชันในการสร้างรูปแบบจำลองความสัมพันธ์ของสวิตซ์ ด้วยการเปลี่ยนปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลกระทบกับการคำนวณ ระบบที่พัฒนาขึ้นนี้เป็นการนำความสามารถของของระบบสารสนเทศปริภูมิเข้ามาช่วยเป็นแนวทางในการชี้นำว่าห้องใดมีความสว่างมาก หรือน้อยเกินไปแ เพื่อสนับสนุนการวางแผนตัดสินใจ คาดคะเนแนวโน้มที่จะเกิดขึ้น ก่อนการดำเนินการแก้ไข หรือตรวจสอบโดยตรงกับพื้นที่