วัตถุประสงค์: ศึกษาหาความชุกและปัจจัยเสี่ยงของโรคติดเชื้อปรสิตในลำไส้ในทหารและสุนัขทหารที่ศูนย์สุนัขทหาร กรมการสัตว์ทหารบก ประเทศไทย วัสดุและวิธีการ: การศึกษาชนิดตัดขวาง โดยดำเนินการเก็บอุจจาระจากกำลังพลทหาร และสุนัขทหาร ในเดือน มกราคม พ.ศ. 2549 และตรวจโดยใช้ทั้งการตรวจธรรมดาและวิธีเข้มข้นชนิด formalin-ether ย้อมสี modified acid fast และ gram-chromotrope เพื่อตรวจหา Cryptosporidium และMicrosporidia ตามลำดับ เพาะเชื้อเพื่อตรวจหา Blastocystis ใน Jone’s medium ศึกษา genotype ของ Blastocystis and Giardia duodenalis โดยใช้ PCR-RFLP รวมทั้งหาปัจจัยเสี่ยงของการติดโรคพยาธิในลำไส้โดยการใช้แบบสอบถามมาตรฐาน ผลการศึกษา: จากอุจจาระที่เก็บได้ทั้งหมด 317 ตัวอย่างจากทหาร พบความชุกของโรคติดเชื้อปรสิตในลำไส้ 22.4% โดยโปรโตซัวมากที่สุดพบคือ Blastocystis 14.5% และรองลงมาคือ G. duodenalis 1.3% ความชุกของหนอนพยาธิ ทั้งหมดมี 4.7% โดยพบ Strongyloides stercoralis (2.5%), Hookworm (1.0%), Opisthorchis viverrini (1.0%), และ Taenia spp. (0.3%), ผลการทำ PCR-RFLP พบ Blastocystis subtype 1 จำนวน 25 ราย G. duodenalis Assemblage B, subgenotype IV จำนวน 4 ราย นอกจากนั้นการตรวจอุจจาระสุนัขทหาร 189 ตัว พบความชุก ของโรคติดเชื้อปรสิตในลำไส้ 3.7% โดยพบ Blastocystis มากที่สุด (2.6%) ตามด้วย S. stercoralis (0.5%) และ Entamoeba coli (0.5%) จากการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ ไม่พบปัจจัยเสี่ยงของโรคติดเชื้อปรสิตในลำไส้ ในทหารที่สัมพันธ์กับ ยศ กลุ่มอายุ หน่วยที่สังกัด ภูมิลำเนา น้ำดื่ม ประวัติสัมผัสสัตว์ สรุป: การสำรวจโรคติดเชื้อปรสิตในลำไส้ในทหารและสุนัขทหารในประเทศไทย พบความชุกของโปรโตซัวที่ติดต่อทาง fecal-oral คือ Blastocystis sp. และ G. duodenalis ตามลำดับ การป้องกันควรเน้นสุขอนามัยส่วนบุคคล Objective: To determine the prevalence of intestinal parasitic infections and risk factors among military personnel and military dogs at the Military Dog Center, Veterinary and Remount Department, Royal Thai Army, Thailand. Material and Method: A cross-sectional study was conducted in January 2006 to examine intestinal parasitic infections using wet preparation and, formalin-ethyl acetate concentration. Modified acid fast and gramchromotrope stains were used to identify Cryptosporidium spp. and microsporidia, respectively. Culture for Blastocystis was performed using Jone’s medium. Genotypic characterization of Blastocystis and Giardia duodenalis were also determined using PCR-RFLP. To determine the risk factors and outcomes of intestinal parasitic infections, standardized questionnaires were used in the present study. Results: Of 317 military personnel, the prevalence of intestinal parasitic infections was 22.4%. Blastocystis was the most predominant intestinal protozoa infection of 14.5 % while G. duodenalis was only 1.3 %. The prevalence of other helminthic infections were 4.8% which were Strongyloides stercoralis (2.5%), Hookworm (1.0%), Opisthorchis viverrini (1.0%), and Taenia spp. (0.3%), respectively. Blastocystis subtype 1 was identified in 25 positive culture specimens while all 4 positive of G. duodenalis were analyzed as Assemblage B, subgenotype IV. The presented data could not indicate that intestinal parasitic infections and blastocystosis in this army population were significantly linked to risk association among groups with regard to rank, age group, working unit, area of residence, animal contact, source and treatment of drinking water. Of 189 military dogs, the prevalence of intestinal parasitic infections was only 3.7% which was Blastocystis sp. (2.6%), S. stercoralis (0.5%), and Entamoeba coli (0.5%), respectively. Conclusion: The predominant intestinal parasites found in this population, such as Blastocystis sp. and G. duodenalis transmit to humans via fecal-oral route so that improvement of sanitation and personal hygiene should be emphasized.