วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การที่อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีความแตกต่าง ทางด้านกายภาพรูปร่างภายนอกของแต่ละแบบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น มีวัสดุที่ใช้ในบรรจุภัณฑ์จำนวนมาก ทำให้เกิดความสับสนในวิธีการบรรจุ สิ้นเปลืองพื้นที่ในการจัดเก็บวัสดุเหล่านี้ และที่สำคัญที่สุดคือ ต้นทุนค่าวัสดุที่ใช้ในบรรจุภัณฑ์มีค่าสูงเกินความจำเป็น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงบรรจุภัณฑ์ ในกลุ่มขดลวดต้านทานของแผนก Electric Range Large (ERL) ให้ต้นทุนค่าวัสดุที่ใช้ในบรรจุภัณฑ์ลดลง โดยได้นำหลักการของวิศวกรรมคุณค่ามาประยุกต์ใช้ ในการลดต้นทุนอย่างเป็นระบบ ภายใต้ข้อจำกัดและความต้องการของระบบ หลังจากศึกษาต้นทุนค่าวัสดุของบรรจุภัณฑ์ จัดกลุ่มวัสดุเหล่านั้นและศึกษาข้อจำกัดและความต้องการของระบบแล้ว ผู้วิจัยได้วิเคราะห์หน้าที่การทำงานของวัสดุที่ใช้ในบรรจุภัณฑ์ทุกชิ้น เพื่อหาหน้าที่หลักของบรรจุภัณฑ์ ทำให้พบว่าวัสดุบางรายการทำหน้าที่ซ้ำกัน หน้าที่หลักของบรรจุภัณฑ์มีเพียง 6 หน้าที่ ซึ่งประกอบไปด้วย 1. บรรจุสินค้า 2. ป้องกันการชนกันของสายไฟ 3. ป้องกันความชื้น 4. กำหนดตำแหน่งของผลิตภัณฑ์ 5. รับน้ำหนัก 6. ป้องกันการกระแทก นอกจาก 6 หน้าที่หลักแล้ว สิ่งที่นำมาพิจารณาในการปรับปรุงบรรจุภัณฑ์คือ ข้อจำกัดและความต้องการของระบบ ซึ่งประกอบไปด้วย 1. ข้อจำกัดด้านการขนส่ง 2. ข้อจำกัดด้านการเคลื่อนย้าย 3. ความสามารถในการปกป้องผลิตภัณฑ์ 4. ความต้องการของลูกค้า หลังจากปรับปรุงบรรจุภัณฑ์พบว่า ต้นทุนค่าวัสดุที่ใช้ในบรรจุภัณฑ์ลดลง 29% และบรรจุภัณฑ์ที่ปรับปรุงแล้ว ตอบสนองข้อจำกัดและความต้องการของระบบทั้ง 4 ด้าน