วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อป้องกันโรคเอดส์ของศูนย์ซิสเตอร์ (2) ความสัมพันธ์ระหว่างระดับความรู้เรื่องโรคเอดส์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคเอดส์ของสมาชิกในศูนย์ซิสเตอร์ (3) ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคเอดส์ของสมาชิกศูนย์ซิสเตอร์โดยใช้วีการสัมภาษณ์เชิงลึกเจ้าหน้าที่ศูนย์ซิสเตอร์ 5 คน และสมาชิกศูนย์ซิสเตอร์ 10 คน และใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจสมาชิกศูนย์ซิสเตอร์ 177 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามชนิดกรอกเอง ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. กลยุทธ์การสื่อสารที่นำมาใช้ในการป้องกันโรคเอดส์ของศูนย์ซิสเตอร์ คือ การใช้สื่อบุคคล ได้แก่เจ้าหน้าที่ของศูนย์ซิสเตอร์ โดยแบ่งออกเป็น 2 ทีม คือเจ้าหน้าที่ภาคสนาม และเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริการภายในศูนย์ และการใช้สื่อเฉพาะกิจ 2. เจ้าหน้าที่จะเป็นผู้ที่มีความคล้ายคลึงกับสมาชิก เป็นผู้ที่มีความน่าเชื่อถือเป็นกันเอง และมีความรู้ ความสามารถ และใช้การสื่อสารระหว่างบุคคล คือ การให้คำปรึกษาแบบตัวต่อตัวกับสมาชิก โดยมีรูปแบบการสื่อสารแบบสองทางและการสื่อสารแบบกลุ่มในการให้ความรู้เกี่ยวกับโรคเอดส์ 3. สื่อเฉพาะกิจที่ทางศูนย์นำมาใช้ คือ แผ่นพับและโบรชัวร์ที่มีขนาดเล็ก สะดวกต่อการพกพา และมีเนื้อหาเข้าใจง่าย พร้อมทั้งมีของที่ระลึกติดไว้กับสื่อเพื่อพึงดูดให้สมาชิกสนใจอ่านสื่อและใช้การสาธิตการใช้เจลหล่อลื่นและถุงยางอนามัยเพื่อแสดงให้สมาชิกเห็นและได้ลองปฏิบัติตามอย่างถูกวิธี 4. สื่อกิจกรรมที่ทางศูนย์นำมาใช้เพื่อดึงดูดให้สมาชิกเข้ามาที่ศูนย์ คือ ชมรมทำอาหาร ชมรมวอลเล่ย์บอลและชมรมเสริมสวย เพื่อที่เจ้าหน้าที่จะสามารถให้ความรู้กับสมาชิกได้ 5. ไม่พบว่าระดับความรู้เรื่องโรคเอดส์ของสมาชิกศูนย์ชิสเตอร์มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคเอดส์ 6. ปัจจัยด้านอายุ ด้านคู่นอน ด้านครอบครัว ความสัมพันธ์กับเพื่อน ด้านความบ่อยครั้งที่เข้าศูนย์ ด้านความสะดวกในการหาซื้ออุปกรณ์ป้องกัน และด้านความรู้มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคเอดส์ของสมาชิก