วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ศึกษาปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการกำจัดน้ำทิ้งอุตสาหกรรมสิ่งทอ ด้วยกระบวนการออสโมซิสผันกลับ โดยการศึกษาผลของความดันของน้ำเข้า อัตราการเวียนกลับน้ำเข้มข้น และอัตราส่วนผลิตเพอมิเอทต่อประสิทธิภาพการกำจัดพารามิเตอร์ต่างๆ เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ โดยแบ่งการทดลองได้ 3 ขั้นตอน ซึ่งทดลองทั้งหมด 12 ชุดการทดลอง โดยทดลองขั้นตอนละ 4 ชุดการทดลอง ขั้นตอนที่ 1 แปรค่าความดันเข้าระบบ 4 ค่า ได้แก่ 250, 500, 750 และ 1,000 psi ส่วนการทดลองขั้นตอนที่ 2 การแปรค่าอัตราการเวียนน้ำเข้มข้น 4 ค่า ได้แก่ 0, 25, 50 และ 75% ตามลำดับ และการทดลองขั้นที่ 3 แปรผันอัตราส่วนการผลิตเพอมิเอท 4 ค่า ได้แก่ 5, 10, 15 และ 20% ตามลำดับ จากผลการทดลองพบว่าเมื่อเพิ่มความดันน้ำเข้า เพิ่มอัตราเวียนกลับน้ำเข้มข้น และเพิ่มอัตราส่วนผลิตเพอมิเอทมีผลให้ประสิทธิภาพการกำจัดตัวถูกละลายต่างๆ ลดลง กล่าวคือเมื่อเพิ่มความดันน้ำเข้ามีผลทำให้ค่าของแข็งละลายในเพอมิเอทเท่ากับ 18, 24, 33 และ 37 มก./ล. ตามลำดับ และมีค่าคลอไรด์เท่ากับ 0, 3, 6 และ 10 มก./ล. ตามลำดับ เมื่อเพิ่มค่าอัตราเวียนกลับน้ำเข้มข้นเพิ่มขึ้นตั้งแต่ 0-75% มีค่าของแข็งละลายในเพอมิเอทเท่ากับ 16, 20, 23 และ 28 มก./ล. ตามลำดับ และมีค่าคลอไรด์เท่ากับ 8, 9, 11 และ 16 มก./ล. ตามลำดับ และเมื่อเพิ่มอัตราส่วนผลิตเพอมิเอททำให้มีค่าของแข็งละลายในเพอมิเอทเท่ากับ 15, 19, 24 และ 29 มก./ล. ตามลำดับ และมีค่าคลอไรด์เท่ากับ 11, 13, 14 และ 16 มก./ล. ตามลำดับ และทุกชุดการทดลองสามารถกำจัดสีได้เท่ากับ 100%