วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

การนำกรดซัลฟิวริกกลับมาใช้จากน้ำทิ้ง โดยกระบวนการแลกเปลี่ยนไอออน เป็นอีกวิธีการหนึ่งที่จะสามารถช่วยแก้ปัญหา เรื่องค่าใช้จ่ายด้านสารเคมี ใช้ประหยัดลงได้และยังเป็นการใช้เครื่องแลกเปลี่ยนไอออน ที่ไม่ได้ใช้งานแล้วนำมาให้เกิดประโยชน์ที่สุด โดยนำมาใช้งานร่วมกับกระบวกการบำบัดน้ำทิ้ง ซึ่งในน้ำทิ้งที่ผ่านการบำบัดแล้ว จะยังคงมีปริมาณซัลเฟตไอออนละลายอยู่มาก และสามารถนำมาเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของกรดซัลฟิวริก โดยให้น้ำไหลผ่านชั้นเรซินประจุบวก อนึ่ง ในน้ำทิ้งยังมีปริมาณของไอออนประจุบวกอื่นๆ อีก เมื่อให้น้ำไหลผ่านชั้นเรซินประจุบวกดูดซับเอาไอออนประจุบวกไว้ และปลดปล่อยประจุไฮโดรเจนบวกออกมาจับกับซัลเฟตไอออนลบ ได้เป็นกรดซัลฟิวริกซึ่งยังมีความเข้มข้นต่ำ และเนื่องจากในกระบวนการบำบัดน้ำทิ้งมีการใช้กรดซัลฟิวริกเข้มข้น 50% ซึ่งเป็นความเข้มข้นที่สูงไม่เหมาะสม ที่จะใช้เติมลงในน้ำทิ้งเพื่อปรับค่า pH อย่างทันทีทันใด เพราะจะเป็นการสิ้นเปลืองสารเคมีโดยใช่เหตุ ดังนั้นจึงต้องเจือจางกรดซัลฟิวริก 50% ให้มีความเข้มข้นลดลง โดยการใช้กรดซัลฟิวริกความเข้มข้นต่ำ ที่ได้จากการเปลี่ยนไอออน นำมาผสมกับกรดซัลฟิวริก 50% แล้วจึงนำไปใช้ปรับค่า pH ในการเดินเครื่องแลกเปลี่ยนไอออนในแต่ละครั้ง เมื่อเครื่องแลกเปลี่ยนไอออนไม่สามารถแลกเปลี่ยนประจุได้อีก ต้องฟื้นฟูสภาพเรซิน เพื่อเปลี่ยนให้อยู่ในรูปไฮโดรเจนไอออน โดยการใช้กรดเกลือไหลผ่านและสัมผัสเม็ดเรซิน สำหรับน้ำทิ้งที่ผ่านเรซินออกมาแล้วนั้น ก็จะส่งเข้าระบบบำบัดน้ำเสียต่อไป