การศึกษานี้เลือกศึกษาโรงงาน 2 แห่งคือ โรงงานผลิตเส้นใยสังเคราะห์ และโรงงานกะเทาะและทิวมะพร้าว โดยใช้วิธีการสังเกตการทำงาน การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบไม่เป็นทางการหลังเวลาเลิกงาน และการสำรวจปัญหาโดยนักสุขศาสตร์อุตสาหกรรม คำถามข้อที่หนึ่งว่า ผู้ใช้แรงงานมีวัฒนธรรมความปลอดภัยในการทำงานหรือไม่ ถ้ามี มีอย่างไร คำตอบก็คือ ผู้ใช้แรงงานในโรงงานอุตสาหกรรมมีวัฒนธรรมความปลอดภัยในการทำงานเป็นของตนเอง โดยมีองค์ความรู้ที่สามารถจะพรรณาถึงลักษณะของปัญหา อธิบายถึงสาเหตุของปัญหา แนวทางในการแก้ไขปัญหา เครื่องมือในการแก้ไขปัญหา มีการสะสมหรือถ่ายทอดวัฒนธรรม โดยมีวิธีการถ่ายทอดวัฒนธรรมซึ่งรวมถึงการควบคุมทางสังคมด้วย และยังมีบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ทำหน้าที่ในการถ่ายทอดวัฒนธรรมอีกด้วย คำถามที่สอง ทำไมผู้ใช้แรงงานจึงมีพฤติกรรมเสี่ยง และอะไรคือสาเหตุของอุบัติเหตุ คำตอบเรื่องนี้มีสองส่วน ส่วนแรกเป็นคำตอบของผู้ใช้แรงงานเอง อาทิ ความไม่รู้ โชคชะตา หรือจากดวงชะตา อุปกรณ์ชำรุด ความผิดพลาดของตนเอง ความเครียดจากการทำงาน และประการสุดท้าย ปัญหายาเสพติด ส่วนที่สอง การศึกษาบริบทของปัญหาชี้ให้เห็นว่า ความสัมพันธ์แบบทุนนิยมเป็นเหตุให้เกิดอุบัติเหตุเป็นส่วนใหญ่ ความสัมพันธ์แบบทุนนิยมเกิดจากเงื่อนไขการทำงานที่ไม่ปลอดภัยมากกว่าปัญหาความผิดพลาดของผู้ใช้แรงงาน คำถามที่สาม ผู้ใช้แรงงานอธิบายความผิดพลาดเหล่านั้นอย่างไร ในขณะที่ปัญหาอุบัติเหตุเกิดจากโครงสร้างและระบบของการทำงาน แต่ลักษณะการอธิบายความผิดพลาดเหล่านั้นของผู้ใช้แรงงานกลับมีมุ่งเน้นเข้าหาตัวผู้ใช้แรงงานเองมากกว่าการมองว่ามีสาเหตุมาจากภายนอก คำถามที่สี่ ทำไมผู้ใช้แรงงานจึงอธิบายความผิดพลาดเข้าหาตัวเองแทนที่จะมองออกภายนอก และทำไมผู้ใช้แรงงานจึงยอมทำงานที่เสี่ยงเช่นนี้ ซึ่งผู้ใช้แรงงานได้อธิบายโดยแยกเป็นประเด็นจำนวน 9 ข้อด้วยกัน