วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

น้ำทิ้งจากหอกลั่นเรียกว่าน้ำกากส่าประกอบด้วยสารอินทรีย์หลายชนิด เช่น สารเมลานอยดิน ซึ่งสารเมลานอยดินสามารถถูกกำจัดด้วยเครื่องปฏิกรณ์ที่ขั้วอิเล็กโทรดมีรูพรุนแบบพัลส์หรือเครื่อง 3 พีอี (Pulse Porous Percolated Electrode Reactor or 3PE reactor) และการตกตะกอน 3 เครื่อง พีอีนี้เป็นการรวมกันของ 2 เทคนิค คือ เคมีไฟฟ้าและฟลูอิไดเซชัน การวิเคราะห์เบื้องต้นของกากส่า พบว่า ซีโอดี บีโอดี ของแข็งทั้งหมด ของแข็งแขวนลอย และของแข็งละลาย มีค่าเท่ากับ 109165 23738 102495 4425 และ 98070 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ งานวิจัยนี้ได้ศึกษาทั้ง 2 กระบวนการ คือกระบวนการแบบกะและกระบวนการแบบต่อเนื่อง ตัวแปรที่ศึกษาสำหรับกระบวนการแบบกะ คือ ชนิดของขั้วอิเล็กโทรด ผลกระทบของความเข้มข้นอะลูมิเนียมซัลเฟต รูปแบบการทำงาน ความเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ และ ความเข้มกระแสไฟฟ้า ผลการทดลองแสดงได้ว่า ภาวะที่เหมาะสม คือ ขั้วอิเล็กโทรดเป็นแกรไฟต์ ความเข้มข้นของอะลูมิเนียมซัลเฟตคือ 4 กรัมต่อลิตร การบำบัดด้วยการตกตะกอนก่อนผ่านเคมีไฟฟ้า (Pretreatment process) ความเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ 10 กรัมต่อลิตร และความเข้มกระแสไฟฟ้า 10 แอมแปร์ ได้ร้อยละสูงสุดของการลดลงของสี ซีโอดี บีโอดี และของแข็งแขวนลอยเป็น 98 35 54 และ 98 ตามลำดับ ในส่วนของกระบวนการต่อเนื่อง ตัวแปรที่ศึกษา คือ อัตราการไหลและสัดส่วนของการป้อนย้อนกลับที่เหมาะสม ผลการทดลองพบว่าภาวะที่เหมาะสมเกิดขึ้นที่อัตราการไหล 0.5 ลิตรต่อชั่วโมง ให้ร้อยละสูงสุดของการลดลงของสี ซีโอดี บีโอดี และของแข็งแขวนลอยเท่ากับ 80 26 30 และ 98 ตามลำดับ สัดส่วนของการป้อนย้อนกลับที่เหมาะสมคือ 9 ต่อ 1 สามารถลดสีได้ร้อยละ 88