วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ได้ทำการหาปริมาณรังสีที่เหมาะสมในการย่อยสลายเพ็คตินให้มีขนาดโมเลกุลลดลงเพื่อใช้เป็นสารลดปริมาณ โปรตีนก่อภูมิแพ้ในน้ำยางข้นธรรมชาติเพ็คตินที่ใช้ในการทดลองสกัดจากฐานดอกทานตะวันด้วยสารสกัดคือ น้ำกลั่น สารละลายกรดไฮโดรคลอริก พีเอช 2 และสารละลายกรดไฮโดรคลอริก พีเอช 4 ที่อุณหภูมิ 90 องศาเซลเซียส นาน 60 นาที การสกัดด้วยน้ำกลั่นได้ผลผลิตต่อน้ำหลักสดมากที่สุดคือประมาณ 0.4% เมื่อฉาย รังสีสารละลายเพ็คติน 5% ที่ปริมาณรังสี 2,4.6,8 และ 10 กิโลเกรย์ จะได้เพ็คตินทีมีขนาดโมเลกุลเฉลี่ย โดย ความหนืดเป็น 6.57x10[superscript4], 4.20x10[superscript4], 3.30x10[Superscript4], 2.08x10[Superscript4] และ 1.36x10[Supscript4] ตามต้น (Da) ตามลำดับ เมื่อนำสารละลายเพ็คตินที่มีขนาดโมเลกุลเล็กค่าต่างๆ เหล่านี้เติม ลงน้ำยางข้นที่เจือจงด้วยน้ำเป็น 2 เท่าในปริมาณ 1,0.5, 2.0 และ 2.5 ส่วนในเนื้อยาง 100 ส่วน (phr) กวนและทิ้งไว้ ค้างคืนแล้วปั่นที่ 8,000 รอบต่อนาที ที่ 10 องศาเซลเซียส 1 ชั่วโมงจะได้น้ำยางข้น เมื่อขึ้นรูปเป็นฟิล์มยางและนำไป ทดสอบหาค่าโปรตีนก่อภูมิแพ้โดยวิธี ELISA ได้ผลว่าฟิล์มยางที่ได้จากการเติมเพ็คตินฉายรังสี 4 กิโลเกรย์ซึ่งมี น้ำหนักโมเลกุล 4.20x10[supscript4] Da ปริมาณ 1.2 phr ในน้ำยางข้นและปั่นสามารถลดปริมาณโปรตีนก่อภูมิแพ้ ได้มากที่สุดคือลดลงจากฟิล์มยางควบคุม 80.26% และเหลือเพียง 1.5 ppm