วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาถึงการเจริญเติบโตและผลิตภาพโดยรวมของเศรษฐกิจไทย โดยใช้วิธี GARCH-M Process ซึ่ง Solow’s Residual ในที่นี้ คือผลิตภาพโดยรวมที่ได้จากการการวิเคราะห์เชิงปริมาณทางเศรษฐมิติที่ประยุกต์กับฟังก์ชันผลผลิตของ Cobb-Douglas ในช่วงปี พ.ศ. 2522-2548 ผลการศึกษาที่ได้จากค่าสถิติสะท้อนว่าปริมาณปัจจัยการผลิตมีความสำคัญต่อการเติบโตของเศรษฐกิจไทยในช่วงที่ทำการศึกษามากกว่าคุณภาพของปัจจัยการผลิต เสถียรภาพของเศรษฐกิจ หรือผลิตภาพโดยรวม จากค่า Log Likelihood Function บ่งชี้ว่าแบบจำลอง AR(1) จะมีความเหมาะสมในการประมาณความเจริญเติบโตของเศรษฐกิจไทยมากกว่าแบบจำลอง AR(1)-GARCH(1,1) โดยเปรียบเทียบ ทั้งนี้ หากพิจารณาเฉพาะที่ค่า t-statistics ของค่าสัมประสิทธิ์ GARCH(1,1) ที่แสดงถึงความมีนัยสำคัญทางสถิติแล้ว จะอธิบายได้ว่าการเปลี่ยนแปลงในระบบเศรษฐกิจไทยไม่สามารถใช้แนวคิดพฤติกรรมที่เป็นตรรกยะ (Rational Expectation) มาอธิบายถึงกิจกรรมของหน่วยเศรษฐกิจในระบบเศรษฐกิจได้ สุดท้ายจากผลการศึกษา พบว่าการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศที่ใช้เป็นตัวแปรแทนในการวัดการโอนย้ายเทคโนโลยีทางตรงจากต่างประเทศหรือวิธีทางตรงของการแพร่กระจายเทคโนโลยีจากประเทศที่พัฒนาแล้วมายังประเทศที่ยังไม่พัฒนา ไม่ส่งผลเชิงสนับสนุนต่อการเติบโตของเศรษฐกิจไทย ขณะที่คุณภาพของปัจจัยการผลิตไม่สามารถอธิบายการเติบโตของเศรษฐกิจไทยได้ ดังนั้น จึงกล่าวได้ว่าการเปลี่ยนแปลงระดับเทคโนโลยีของประเทศไทยโดยเฉพาะในช่วงที่ทำการศึกษานั้น จะต้องดำเนินควบคู่ไปพร้อมๆ กับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อให้สามารถรองรับกับการความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีด้วย อย่างไรก็ตามการนำเข้าสินค้าทุนซึ่งเป็นตัวแปรที่ใช้แทนในการวัดการโอนย้ายเทคโนโลยีทางอ้อมจากต่างประเทศนำไปสู่การแพร่ขยายองค์ความรู้ทางด้านเทคโนยีมายังประเทศไทย The purpose of this study is to investigate the economic growth and total factor productivity (TFP) in Thailand by introducing well-known methodology, a GARCH technique. The notion of productivity used in this study is the Solow’s residual, which has estimated through the econometric estimation of Cobb-Douglas production function in Thai economy during 1979-2005. According to the various tests, the decomposition of output growth demonstrates that the factors’ accumulation generally indicates more significant importance than the improved quality of factors, economic instability or total factor productivity growth in explaining output growth in Thailand. Unfortunately, the result of log likelihood function rather tend to reject the AR(1)-GARCH(1,1) specification in favor of the AR(1) process. Despite of log likelihood function, the significant coefficients of conditional variance is very close to the unity, implying that any shock to variance has substantial persistence, and movement of the Thai economy cannot be explained by rational expectations of market agencies or economic activities. In addition, the foreign direct investment (FDI) possesses a negative and significant effect in all models while the proxy of input quality has powerless in explaining growth of output. However, the imports of capital goods are the indirect technological diffusion leading to positive technological knowledge spillovers from developed nations. Technological change is obviously inseparability from human interaction, therefore from human capital.