วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานการใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น พุทธศักราช 2521 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533) ในโครงการโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราช เกี่ยวกับการเตรียมการ การดำเนินการและการประเมินผลการใช้หลักสูตรในโครงการโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราช กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียนและครูหัวหน้าหมวดวิชา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่และหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านการเตรียมความพร้อม ร.ร. ส่วนใหญ่มีการเตรียมการเกี่ยวกับการจัดทำข้อมูลพื้นฐานสำหรับการวางแผนการสอน การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นระดับในโรงเรียนใช้การปรับการเรียนการสอน ประชาสัมพันธ์โดยการประชุมผู้ปกครอง มีการประสานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง มีการจัดเตรียมสถานที่โดยครูผู้สอน มีการเตรียมสื่อวัสดุอุปกรณ์โดยสนับสนุนให้ครูใช้และศึกษาเพิ่มเติม จัดครูเข้าสอนโดยใช้เกณฑ์ความรู้ความสามารถ มีการจัดทำแผนการเรียน ประเมินผลการเตรียมการโดยวิธีประชุม การเตรียมการนิเทศติดตามผลโดยคณะกรรมการ ด้านปัญหาพบว่าครูไม่มีเวลาจัดทำ ครูขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการพัฒนาหลักสูตรและขาดทักษะในการวิเคราะห์แบบทดสอบ ครูมีจำนวนไม่เพียงพอ ขาดการวางแผนเพื่อการนิเทศ 2) ด้านการดำเนินการ ร.ร. ส่วนใหญ่พบว่า จัดการเรียนการสอน โดยมีการแจ้งให้นักเรียนทราบจุดประสงค์วิธีการประเมินและเกณฑ์ และใช้วิธีสอนแบบบรรยาย มีการใช้สื่อการสอนที่เหมาะสมกับเนื้อหาและจุดประสงค์ ส่วนการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรมุ่งเน้นการส่งเสริมทางวิชาการ การจัดบริการแนะแนวดำเนินการโดยคณะกรรมการแนะแนว การสอนซ่อมเสริมใช้วิธีสอนทั้งเด็กเก่งและเด็กอ่อน สำหรับการวัดผลและประเมินผลการเรียนการสอนเน้นการตัดสินผลการเรียนและการนิเทศติดตามผลใช้วิธีเยี่ยมชั้นเรียน ปัญหาการดำเนินการพบว่าครูไม่สามารถจัดกิจกรรมให้ครบถ้วนตามที่หลักสูตรกำหนด ขาดงบประมาณสนับสนุนสำหรับการจัดสื่อและวัสดุ และการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตร ผู้รับผิดชอบไม่ได้จบด้านแนะแนวมาโดยตรง ไม่มีเวลาในการสอนซ่อมเสริม ผู้ได้รับมอบหมายขาดความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับการนิเทศ 3) ด้านการประเมินผลการใช้หลักสูตร ร.ร. ส่วนใหญ่ติดตามกำกับการปฏิบัติงานในการเตรียมการประเมินมีการนำผลไปใช้เพื่อพัฒนาและปรับปรุงการเรียนการสอน ปัญหาคือขาดเครื่องมือ และขาดการติดตามอย่างจริงจัง