วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการสอน โดยใช้ตัวแบบสัญลักษณ์ต่อเจตคติในการฝึกปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล และเปรียบเทียบเจตคติในการฝึกปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษากลุ่มที่ได้รับการสอนโดยใช้ตัวแบบสัญลักษณ์กับกลุ่มที่ไม่ได้รับการสอน กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาพยาบาลในหลักสูตรพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสรรพสิทธิประสงค์ อุบลราชชนนี จำนวน 60 คน ได้จากการคัดเลือก และจัดแบ่งเข้ากลุ่มโดยเลือกผู้ที่มีคะแนนเจตคติในการฝึกปฏิบัติ การพยาบาลตั้งแต่เปอร์เซนไทล์ที่ 75 ลงมา และสุ่มเข้าเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คนเท่ากัน กลุ่มทดลองได้รับการสอนโดยใช้ตัวแบบสัญลักษณ์ที่สร้างขึ้น เพื่อใช้ในการวิจัยนี้ วิธีการสอนประกอบด้วยขั้นตอนการนำเสนอตัวแบบ ขั้นอภิปรายแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและขั้นสรุปผล ส่วนกลุ่มควบคุมอยู่ในสถานการณ์การเรียนการสอนตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) แบบวัดเจตคติในการฝึกปฏิบัติการพยาบาลที่สร้างขึ้นตามแนวคิดของ Fishbein and Ajzen ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ เจตคติต่อผู้ป่วย เจตคติต่อการดูแลผู้ป่วย เจตคติต่อการเรียนรู้วิชาชีพพยาบาลภาคปฏิบัติ และ 2) แผนการสอนและวีดิทัศน์ที่สร้างโดยใช้พฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อ ในการปฏิบัติการพยาบาลซึ่งสัมพันธ์กับความเชื่อต่อผู้ป่วย การดูแลผู้ป่วยและการเรียนรู้วิชาชีพพยาบาลภาคปฏิบัติของนักศึกษาพยาบาล เครื่องมือทุกชุดสร้างโดยผู้วิจัยและผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา ค่าความเที่ยงของแบบวัดเจตคติในแต่ละส่วน เท่ากับ .75, .63 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ผลการวิจัยที่สำคัญสรุปได้ดังนี้ 1. เจตคติในการฝึกปฏิบัติการพยาบาลทั้ง 3 ส่วนของนักศึกษาพยาบาลก่อนและหลังการทดลอง ไม่แตกต่างกัน 2. เจตคติในการฝึกปฏิบัติการพยาบาลทั้ง 3 ส่วนของนักศึกษาพยาบาลหลังการทดลองในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างกัน ผลการวิจัยนำไปสู่ข้อเสนอแนะในการสร้างตัวแบบ การใช้ตัวแบบในการเรียนการสอน ตลอดจนการวิจัยที่เกี่ยวกับการสร้างเจตคติในการฝึกปฏิบัติการพยาบาล ของนักศึกษาพยาบาลและการพัฒนาบุคลากรพยาบาล