วิทยานิพนธ์ (พย.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยเชิงทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการฝึกทักษะการอ่านและทักษะการฟังที่มีต่อความสามารถในการสรุปประเด็นปัญหาทางการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 และเพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการสรุปประเด็นปัญหาทางการพยาบาลระหว่างกลุ่มที่ใช้โปรแกรมการฝึกทักษะการอ่านและโปรแกรมการฝึกทักษะการฟัง กับกลุ่มที่อ่านและฟังด้วยตนเอง โดยกลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 ปีการศึกษา 2539 ของวิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ จำนวน 60 คน ที่ได้จัดเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองใช้โปรแกรมการฝึกทักษะการอ่านและโปรแกรมการฝึกทักษะการฟัง ส่วนกลุ่มควบคุมจะอ่านและฟังเรื่องด้วยตนเอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ โปรแกรมการฝึกทักษะการอ่าน โปรแกรมการฝึกทักษะการฟัง และแบบสอบอัตนัยประยุกต์ วัดความสามารถในการสรุปประเด็นปัญหาทางการพยาบาลที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและตรวจคุณภาพแล้ว วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติทดสอบที และวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง ผลการวิจัยพบว่า 1. ความสามารถในการสรุปประเด็นปัญหาทางการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลภายหลังการทดลอง สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความสามารถในการสรุปประเด็นปัญหาทางการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลในกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05