การเพิ่มจำนวนสำเนายีน mdr1 เป็นกลไกสำคัญกลไกหนึ่งที่ส่งผลให้เกิดการดื้อยาเมโฟรควินทั้งใน in vitro และ in vivo ในเชื้อฟาซิพารัมมาเลเรีย หากแต่ในเชื้อไวแวกซ์ข้อมูลเหล่านี้มีน้อยมาก ยังขาดข้อมูลของการเพิ่มจำนวนสำเนายีน mdr1 ในเชื้อไวแวกซ์ว่าเกิดขึ้นหรือไม่และมีความแตกต่างกันในแต่ละพื้นที่อย่างไร ทางผู้วิจัยได้ทำการพัฒนาเทคนิคทางอณูชีววิทยา Real time PCR ซึ่งเป็นเทคนิคที่ง่ายและใช้งานได้จริง เพื่อตรวจวัดจำนวนสำเนายีน mdr1 ในเชื้อไวแวกซ์ และได้ทำการตรวจสอบเชื้อไวแวกซ์จำนวน 215 เชื้อที่ได้มาจากเมืองไทย ลาว และ พม่าซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีภาวะปริมาณการใช้ยาที่แตกต่างกัน โดยสรุปคือในภาคตะวันตกของประเทศไทยซึ่งมีการใช้ยาเมโฟรควินสูง พบมีจำนวนสำเนายีน mdr1 มากกว่าจากลาว และ พม่า(9%; 6/66) ซึ่งมีการใช้ยาเมโฟรควินต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.02) อย่างไรก็ตามรายละเอียดของความสัมพันธ์นี้ยังต้องการการศึกษาในรายละเอียดต่อไป นอกจากนี้ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาเพิ่มเติมในการตรวจหาตำแหน่งมิวเตชั่นในยีนเดียวกันนี้ซึ่งพบมี 5 ตำแหน่ง แต่ยังไม่พบความสัมพันธ์นี้กับการเพิ่มจำนวนสำเนายีนและการดื้อยา Increase in the copy number of the Plasmodium falciparum mdr1gene is the most important determinant of mefloquine resistance in vitro and in vivo, and is inversely correlated with chloroquine resistance. However, little information is known in P. vivax. A real time PCR technique quantifying P. vivax pvmdr1 copy number was developed and used to assess the pvmdr1 copy number in 215 P. vivax parasite isolates collected from patients in three areas of South-East Asia with different drug pressures. On the western border of Thailand, where drug pressure has been most intense and mefloquine-resistant P. falciparum is prevalent, gene amplifications of pvmdr1 were significantly more common (9%; 6 of 66 samples) than elsewhere (p=0.02), where mefloquine use has been less, and mefloquine resistance in P. falciparum is lower. Five coding mutations in pvmdr1 were found, which were independent of gene amplification. Real time PCR methodology to assess pvmdr1 gene amplification in P. vivax is practical and relatively simple. Pvmdr1 gene amplification occurs in P. vivax and was more common in a region with sustained mefloquine drug pressure. The precise relationship of these genomic changes and antimalarial drug resistance in P. vivax needs further exploration.