วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาล และหาความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยด้านสถานการณ์ และการรับรู้บทบาท กับการปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาล รวมทั้งศึกษากลุ่มตัวแปรที่สามารถร่วมกันพยากรณ์การปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาล ตัวอย่างประชากร คือ อาจารย์พยาบาลจำนวน 339 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยด้านสถานการณ์ การรับรู้บทบาท และการปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาลที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และผ่านการตรวจสอบคุณภาพแล้ว ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยการปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาลรวมทุกด้านอยู่ในระดับสูง และเมื่อจำแนกเป็นบทบาทในการพัฒนานักศึกษา 9 ด้าน คือ ด้านสัมพันธภาพกับนักศึกษา ด้านการพัฒนาบูรณาการ ด้านการพัฒนาความมีเอกลักษณ์ ด้านการพัฒนาความเป็นตัวของตัวเอง และด้านการพัฒนาสมรรถนะทางด้านความรู้และสติปัญญาอยู่ในระดับสูง ส่วนด้านการพัฒนาเป้าหมายชีวิตของนักศึกษา ด้านการพัฒนาอารมณ์ ด้านการพัฒนาสมรรถนะทางด้านสังคม และด้านการพัฒนาสมรรถนะทางด้านร่างกายอยู่ในระดับปานกลาง 2. การรับรู้บทบาท การเตรียมอาจารย์ที่ปรึกษา นโยบายและการบริหาร สภาพการทำงาน ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ร่วมงาน ผลตอบแทน และการรับภาระงาน มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ตัวแปรที่ร่วมกันพยากรณ์การปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ตามลำดับ คือ การรับรู้บทบาท การเตรียมอาจารย์ที่ปรึกษา และสภาพการทำงาน ซึ่งร่วมกันพยากรณ์การปฏิบัติบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาของอาจารย์พยาบาลได้ร้อยละ 19.87