วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

ปัจจุบันในพื้นที่จังหวัดกำแพงเพชรมีการขุดเจาะน้ำใต้ดินมาใช้เป็นจำนวนมาก จึงส่งผลกระทบต่อระดับน้ำใต้ดิน ทำให้เกิดการลดระดับของน้ำใต้ดิน ดังนั้นในการศึกษาครั้งนี้จึงได้นำเอาแบบจำลอง MODFLOW และแบบจำลอง GMS มาใช้ในการจำลองสภาพน้ำใต้ดิน พร้อมทั้งเก็บข้อมูลในภาคสนามมาปรับเทียบเพื่อหาค่าพารามิเตอร์ที่เหมาะสม ในการศึกษาสภาพทั่วไปของจังหวัดกำแพงเพชรพบว่า สภาพอุทกธรณีของจังหวัดกำแพงเพชร สามารถแบ่งชั้นดินอุ้มน้ำออกเป็น 3 ชั้น ในชั้นที่หนึ่งเป็นชนิดไม่มีแรงดัน ชั้นที่สองและสามเป็นชนิดมีแรงดัน ลักษณะวางตัวของชั้นดินอุ้มน้ำทั้ง 3 ชั้น และมีการไหลลาดเทจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก ส่วนค่าระดับน้ำใต้ดินในฤดูฝน และฤดูแล้งมีค่าระดับน้ำไม่แตกต่างกันมากนัก ในการจำลองสภาพน้ำใต้ดินในครั้งนี้ได้จำลองสภาพน้ำใต้ดินของชั้นที่ 1 และ 2 โดยใช้ข้อมูลภาคสนามช่วงปี พ.ศ. 2538-2540 ในการปรับเทียบพบว่า ค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ที่ได้จากการปรับเทียบมีค่าการซึมได้เท่ากับ 70 ม. ต่อวัน ค่าสัมประสิทธิ์การซึมผ่านเท่ากับ 560 ตร.ม. ต่อวัน ค่าสัมประสิทธิ์การเก็บกักในชั้นที่ 1 และ 2 เท่ากับ 0.0034 และ 0.0015 ตามลำดับ เปอร์เซ็นต์อัตราการสูบน้ำใต้ดินเท่ากับ 50% และ 20% ของความต้องการปริมาณการใช้น้ำใต้ดิน ดิน ในช่วงปี 2538 ถึงปี 2540 ระดับน้ำลดลงในช่วง 1-5 เมตรต่อปี ผลจากการจำลองสภาพ น้ำใต้ดินในจังหวัดกำแพงเพชรในช่วงปี 2540-2545 สรุปได้ว่าในพื้นที่จังหวัดกำแพงเพชรมีการสูบน้ำใต้ดินขึ้นมาใช้ สำหรับการเกษตรกรรมเป็นจำนวนมาก จึงส่งผลให้ค่าระดับน้ำใต้ดินลดลงอย่างต่อเนื่อง ในอัตรา 1-2 เมตรต่อปี โดยบริเวณที่มีปัญหาของระดับน้ำใต้ดินลดตัวลงมากคือ บริเวณอำเภอเมือง อำเภอลานกระบือ อำเภอไทรงามและกิ่งอำเภอทุ่งทราย ดังนั้นในการฟื้นตัวของระดับน้ำใต้ดินเพื่อให้อยู่ในระดับเดียวกับปี 2540 จึงต้องมีการควบคุมปริมาณการสูบน้ำใต้ดินให้ลดลงปีละ 5% เป็นเวลา 3-4 ปี