วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

เพื่อศึกษาปัจจัยประชากรของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน และของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน กับความพอใจในการสื่อสาร และความพึงพอใจในการทำงาน เพื่อศึกษาพฤติกรรมการสื่อสาร ระหว่างหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินกับพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ของบริษัทการบินไทยจำกัด (มหาชน) กับความพึงพอใจในการสื่อสารและความพึงพอใจในการทำงาน โดยใช้กลุ่มตัวอย่างหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 130 คน และพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 400 คน ผลการวิจัย พบว่า 1. เพศ อายุ ระดับการศึกษา และระยะเวลาทำงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน โดยส่วนใหญ่ไม่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการสื่อสาร และความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ยกเว้น พฤติกรรมการสื่อสารของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ในเรื่องการติดตามงาน ที่พบว่า เพศของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจ ในการสื่อสาร และระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการสื่อสาร และความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 2. พฤติกรรมการสื่อสารของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการสื่อสาร และมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 3. ความพึงพอใจในการสื่อสารของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 4. เพศ อายุ ระยะเวลาทำงานของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน โดยส่วนใหญ่ไม่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการสื่อสาร และความพึงพอใจในการทำงาน ยกเว้นพฤติกรรมการสื่อสารในการรับฟังคำสั่ง ของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ที่พบว่า อายุของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการสื่อสาร และพบว่า ระดับการศึกษาของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการสื่อสาร และความพึงพอใจในการทำงานของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 5. พฤติกรรมการสื่อสารของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการสื่อสารและความพึงพอใจในการทำงานของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 6. ความพึงพอใจในการสื่อสารของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบน เครื่องบินมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจ ในการทำงานของหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน