| ชื่อเรื่อง | : | การพยากรณ์ในสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อค่าตัวแปรตามถูกตัดปลายทางขวา |
| นักวิจัย | : | จำเนียน จำนงค์รักษ์ |
| คำค้น | : | การประมาณค่าพารามิเตอร์ , การวิเคราะห์การถดถอย , ข้อมูลตัดทิ้ง , วิธีมอนติคาร์โล |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | มานพ วราภักดิ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2539 |
| อ้างอิง | : | 9746360043 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/7356 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (สต.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539 ศึกษาเปรียบเทียบการประมาณค่าตัวแปรตามของสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อค่าตัวแปรตามถูกตัดปลายทางขวาประเภทที่ 1 โดยวิธีการประมาณพารามิเตอร์ของสมการถดถอยที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนั้ คือ 1)วิธีกำลังสองต่ำสุด (Ordinary Least Squares Method) 2)วิธีการของแชตเทอร์จีและแมคลีช (Chatterjee and Mcleish Method) 3)วิธีการของบัคเลย์และเจมส์ (Buckley and James Method) 4)วิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุดด้วยขั้นตอนวิธีอีเอ็ม (Maximum Likelihood Method via EM algorithm) การเปรียบเทียบกระทำภายใต้สถานการณ์ของขนาดตัวอย่างเท่ากับ 20, 30, 40, 50, 60, และ 70 เปอร์เซ็นต์การตัดทิ้งของข้อมูลเป็น 10%, 20%, 30% และ 40% ค่าคลาดเคลื่อนแจกแจงแบบปกติ แบบ ดับเบิลเอกซโพเนนเชียล และแบบล็อกนอร์มอล กำหนดจุดที่ข้อมูลถูกตัดทิ้งมี 3 ระดับ โดยให้มีค่ามากกว่าค่าเฉลี่ยของข้อมูลเป็น sigmaT, 1.5sigmaT และ 2sigmaT เมื่อ sigmaT คือส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของข้อมูล โดยข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยนี้ได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลและทำการทดลองซ้ำๆ กัน 1,000 ครั้ง สำหรับแต่ละสถานการณ์ที่กำหนดเพื่อประมาณค่าพารามิเตอร์และหาค่ารากที่สองของค่าเฉลี่ยของความคลาดเคลื่อนกำลังสอง (RMSE) ของการประมาณค่าตัวแปรตามทั้ง 4 วิธี ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. การประมาณด้วยวิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุดด้วยขั้นตอนวิธีอีเอ็ม จะให้ค่าความคลาดเคลื่อน RMSE ของการประมาณค่าตัวแปรตามต่ำกว่าวิธีการอื่นๆ ในทุกสถานการณ์ที่ทำการศึกษา 2. ในกรณีที่ค่าคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงแบบปกติและแบบดับเบิลเอกซโพเนนเชียล เมื่อจุดที่ข้อมูลถูกตัดทิ้งมีค่ามากกว่าค่าเฉลี่ยของข้อมูลเป็น sigmaT และ 1.5simgaT วิธีการของบัคเลย์และเจมส์ให้ค่า RMSE น้อยกว่าวิธีกำลังสองต่ำสุด และเมื่อจุดที่ข้อมูลถูกตัดทิ้งมีค่ามากกว่าค่าเฉลี่ยของข้อมูลมากขึ้นเป็น 2sigmaT วิธีการของบัคเลย์และเจมส์จะให้ค่า RMSE มากกว่าวิธีกำลังสองต่ำสุด 3. ในกรณีที่ค่าคลาดเคลื่อนแจกแจงแบบปกติและแบบดับเบิลเอกซโพเนนเซียล เมื่อจุดที่ข้อมูลถูกตัดทิ้งมีค่ามากกว่าค่าเฉลี่ยของข้อมูลเป็น sigmaT และ 1.5sigmaT ค่า RMSE ของแต่ละวิธีจะลดลงเมื่อเปอร์เซ็นต์การตัดทิ้งของข้อมูลเพิ่มขึ้น และเมื่อจุดที่ข้อมูลถูกตัดทิ้งมีค่ามากกว่าค่าเฉลี่ยของข้อมูลเพิ่มมากขึ้นเป็น 2sigmaT ค่า RMSE ของแต่ละวิธีจะเพิ่มขึ้นเมื่อเปอร์เซ็นต์การตัดทิ้งของข้อมูลเพิ่มขึ้น ในกรณีที่ค่าคลาดเคลื่อนแจกแจงแบบล็อกนอร์มอลค่า RMSE แต่ละวิธีจะเพิ่มขึ้นเมื่อเปอร์เซ็นต์การตัดทิ้งของข้อมูลเพิ่มขึ้น |
| บรรณานุกรม | : |
จำเนียน จำนงค์รักษ์ . (2539). การพยากรณ์ในสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อค่าตัวแปรตามถูกตัดปลายทางขวา.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. จำเนียน จำนงค์รักษ์ . 2539. "การพยากรณ์ในสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อค่าตัวแปรตามถูกตัดปลายทางขวา".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. จำเนียน จำนงค์รักษ์ . "การพยากรณ์ในสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อค่าตัวแปรตามถูกตัดปลายทางขวา."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539. Print. จำเนียน จำนงค์รักษ์ . การพยากรณ์ในสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อค่าตัวแปรตามถูกตัดปลายทางขวา. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2539.
|
