วิทยานิพนธ์(อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การศึกษาเรื่องระบบสนับสนุนการตัดสินใจเพื่อกำหนดพื้นที่สำหรับพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัย ในเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานครนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและพัฒนาระบบสนับสนุนการตัดสินใจ โดยสร้างแบบจำลอง ที่เหมาะสม เพื่อนำมาใช้ในการวิเคราะห์หาพื้นที่ที่เหมาะสมต่อการพัฒนาเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยในเขตบึงกุ่ม ขั้นตอนในการพัฒนาระบบสนับสนุนการตัดสินใจด้านที่อยู่อาศัยนี้ เริ่มต้นจากการศึกษาค้นคว้าเอกสาร ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อวิจัย เพื่อใช้ในการกำหนดปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกพื้นที่ที่เหมาะสมด้านที่อยู่อาศัย แล้วใช้เทคนิคการตัดสินใจแบบหลายหลักเกณฑ์ในการให้ค่าน้ำหนักความสำคัญแก่ปัจจัยและค่าอันดับแก่ ทางเลือกของปัจจัยมาสร้างเป็นแบบจำลอง ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลจากฐานข้อมูลกราฟิกและฐานข้อมูล ตามลักษณะที่ทำการออกแบบและสร้างเก็บไว้ให้แก่ระบบ ซึ่งข้อมุลในฐานข้อมูลเหล่านี้จะถูกวิเคราะห์ ด้วยแบบจำลองที่สร้างขึ้น และเพื่อให้การวิเคราะห์ข้อมูลมีลักษณะที่ง่ายและสะดวกต่อการใช้งาน จึงเขียน โปรแกรมด้วยภาษาภาพในการเรียกใช้ระบบสนับสนุนการตัดสินใจดังกล่าว ซึ่งเป็นรูปแบบการพัฒนา ซอฟท์แวร์บนระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ โดยโปรแกรมที่เขียนขึ้นนี้ทำหน้าที่เป็นส่วนต่อประสาน กราฟิกกับผู้ใช้งาน อันจะช่วยให้การวิเคราะห์และประเมินผลทางเลือกของการตัดสินใจ เป็นไปอย่างมี ประสิทธิภาพและสะดวกรวดเร็วมากยิ่งขึ้น ผลที่ได้จากการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยระบบสนับสนุน การตัดสินใจ เพื่อกำหนดพื้นที่สำหรับพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัย ในเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร พบว่าพื้นที่เหมาะสมมาก สำหรับพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัย มีพื้นที่คิดเป็นร้อยละ 4.38 ของพื้นที่เหมาะสมสำหรับพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัย ทั้งหมด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นที่ว่างอยู่ติดถนนซอย ในบริเวณที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง ส่วนพื้นที่เหมาะสม ปานกลางสำหรับพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัย คิดเป็นพื้นที่ร้อยละ 71.73 ของพื้นที่เหมาะสมทั้งหมด ซึ่งอยู่ในบริเวณ ที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย ที่ดินราคาไม่แพงและอยู่ภายในรัศมีการให้บริการต่าง ๆ ของชุมชน พื้นที่เหมาะสม น้อยสำหรับพัฒนาที่อยู่อาศัย ส่วนใหญ่เป็นที่พื้นลุ่มและอยู่ในบริเวณที่มีระยะห่างจากการให้บริการต่างๆ ของชุมชนมาก คิดเป็นพื้นที่ร้อยละ 13.90 ของพื้นที่เหมาะสมทั้งหมด