| ชื่อเรื่อง | : | รูปแบบของแหล่งที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานอุตสาหกรรมในจังหวัดปทุมธานี |
| นักวิจัย | : | หทัยรัตน์ ไชยบูรณ์ |
| คำค้น | : | เมือง -- การเจริญเติบโต , การเคลื่อนย้ายแรงงาน , ที่อยู่อาศัย -- ไทย -- ปทุมธานี , แรงงาน -- ไทย -- ปทุมธานี |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ดารณี ถวิลพิพัฒน์กุล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2548 |
| อ้างอิง | : | 9745327271 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/7147 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548 ศึกษารูปแบบของแหล่งที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานอุตสาหกรรมในจังหวัดปทุมธานี โดยพิจารณาการกระจายตัวของแหล่งที่อยู่อาศัย รูปแบบของที่อยู่อาศัย ลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคมของผู้ใช้แรงงาน และความสัมพันธ์ระหว่างแหล่งที่อยู่อาศัยกับแหล่งงาน โดยสำรวจพื้นที่อำเภอต่างๆ แล้วนำมาคัดเลือกพื้นที่ที่มีการกระจุกตัวของโรงงานอุตสาหกรรม และพื้นที่ที่ผู้ใช้แรงงานพักอาศัยอยู่รวมกัน เพื่อสุ่มตัวอย่างประชากร การเก็บรวบรวมข้อมูลจะใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปในการวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ใช้แรงงานอุตสาหกรรมส่วนใหญ่เป็นแรงงานอพยพมาจากชนบท ทำให้ต้องหาที่อยู่อาศัยเอง โดยปัจจัยที่สำคัญในการเลือกที่อยู่อาศัยคือ ที่อยู่อาศัยที่อยู่ใกล้กับที่ทำงาน ที่อยู่อาศัยที่มีคนรู้จักชักชวนหรือแนะนำให้ และการมีเส้นทางคมนาคมที่สะดวก เป็นผลให้ที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานส่วนใหญ่กระจายตัวอยู่บริเวณใกล้ๆ กับแหล่งงาน หรือบริเวณที่มีการคมนาคมขนส่งสะดวก สามารถเดินทางไปทำงานได้ง่าย รูปแบบของที่อยู่อาศัยมีทั้งประเภทบ้านเดี่ยว ทาวน์เฮ้าส์ หอพัก อพาร์เมนต์ และแฟลต โดยแรงงานนอกพื้นที่ส่วนใหญ่จะเช่าหอพัก อพาร์ทเมนต์ และแฟลต ราคาค่าเช่า 1,000-2,500 บาท และแรงงานในพื้นที่หรือแรงงานที่อยู่เป็นครอบครัวส่วนใหญ่อาศัยบ้านเดี่ยวและทาน์เฮ้าส์ ราคาค่าเช่า 1,300-4,000 บาท ความสัมพันธ์ระหว่างแหล่งที่อยู่อาศัยกับแหล่งงานจะสัมพันธ์กันทั้งลักษณะทางกายภาพ ได้แก่ ที่ตั้ง ประเภท และสภาพแวดล้อม ลักษณะทางเศรษฐกิจ ได้แก่ รายรับ รายจ่าย และลักษณะทางสังคม ได้แก่ ครอบครัว วิถีชีวิตประจำวัน ที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานจะอยู่ห่างจากที่ทำงานในรัศมีไม่เกิน 4 กิโลเมตร หากโรงงานมีสวัสดิการรถรับ-ส่งคนงานจะทำให้รัศมีการอยู่อาศัยไกลออกไปถึง 10 กิโลเมตร การจับจ่ายใช้สอยจะซื้อจากร้านค้าบริเวณที่พักอาศัย หรือตลาดนักใกล้ๆ กับที่อยู่อาศัย วันหยุดจากการทำงานจะอยู่ภายในที่พักอาศัยเพื่อพักผ่อน ทำความสะอาดบ้าน และทำงานบ้าน ช่วงวันหยุดติดต่อกัน เช่น วันปีใหม่ วันสงกรานต์ จะกลับภูมิลำเนาของตนเองเพื่อไปเยี่ยมครอบครัว ปัญหาที่พบคือ ความแออัดของที่อยู่อาศัย มลภาวะทางเสียง และสภาพแวดล้อม ดังนั้น จึงเสนอแนวทางการจัดหาที่อยู่อาศัยเพื่อรองรับแรงงานอพยพ โดยที่อยู่อาศัยแห่งใหม่ควรจะใกล้โรงงานอุตสาหกรรม พร้อมกับระบบโครงข่ายคมนาคมที่สามารถเชื่อมโยงระหว่างพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการที่ครบครัน ศูนย์บริการและศูนย์การค้าทันสมัย รวมทั้งสวนสาธารณะและสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเสนอแนะให้มีการจัดตั้งกองทุนสำรองหรือสหกรณ์แรงงานในการช่วยเหลือผู้ใช้แรงงานที่เดือดร้อนทางการเงิน เพื่อให้เกิดการออมทรัพย์ รวมทั้งการให้กู้ยืมในอัตราดอกเบี้ยต่ำ |
| บรรณานุกรม | : |
หทัยรัตน์ ไชยบูรณ์ . (2548). รูปแบบของแหล่งที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานอุตสาหกรรมในจังหวัดปทุมธานี.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. หทัยรัตน์ ไชยบูรณ์ . 2548. "รูปแบบของแหล่งที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานอุตสาหกรรมในจังหวัดปทุมธานี".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. หทัยรัตน์ ไชยบูรณ์ . "รูปแบบของแหล่งที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานอุตสาหกรรมในจังหวัดปทุมธานี."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548. Print. หทัยรัตน์ ไชยบูรณ์ . รูปแบบของแหล่งที่อยู่อาศัยของผู้ใช้แรงงานอุตสาหกรรมในจังหวัดปทุมธานี. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2548.
|
