วิทยานิพนธ์(ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

ศึกษาผลกระทบจากวิกฤตการณ์น้ำมันที่เกิดขึ้นกับระบบเศรษฐกิจของไทย โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือการศึกษาผลกระทบในรายภาคการผลิต ซึ่งศึกษาการเปลี่ยนแปลงระดับราคาของภาคการผลิตต่างๆ เมื่อราคาน้ำมันเพิ่มสูงขึ้น โดยอาศัยแบบจำลองทางด้านราคาของตารางปัจจัยผลผลิตของประเทศไทย ส่วนที่สองคือการศึกษาผลกระทบตัวแปรเศรษฐกิจมหภาคที่สำคัญ และวิเคราะห์การดำเนินนโยบายทางการเงินแบบกฎของเทย์เลอร์ ในการตอบโต้กับความผันผวนของเศรษฐกิจที่เกิดจากราคาน้ำมัน โดยอาศัยแบบจำลองดุลยภาพทั่วไปเชิงพลวัตแปรผัน (Dynamic Stochastic General Equilibrium : DSGE) ที่ได้ผนวกน้ำมันเข้าเป็นส่วนหนึ่งของการผลิต ผลการศึกษาในรายภาคการผลิตพบว่า การเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมันส่งผลกระทบต่อระดับราคาของภาคการผลิตอื่นๆ ในทางอ้อม โดยผ่านทางการเพิ่มขึ้นของราคาพลังงานสำเร็จรูป กิจกรรมที่ได้รับผลกระทบสูง ได้แก่ การทำเหมืองแร่ การประมง การผลิตเหล็ก วัสดุก่อสร้างและการก่อสร้าง และการขนส่งต่างๆ ผลการศึกษาในระดับมหภาคพบว่า การเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมันทำให้อัตราเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นและผลผลิตลดต่ำลง ดังนั้นในการดำเนินนโยบายทางการเงินของธนาคารกลาง โดยใช้กฎของเทย์เลอร์จะเผชิญกับปัญหาทางเลือก (Trade-off) ระหว่างความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อและผลผลิต จากการทำประมาณการ (Simulation) โดยแบบจำลอง พบว่า ธนาคารกลางควรให้ความสำคัญกับอัตราเงินเฟ้อมากกว่าผลผลิต เมื่อระดับราคาน้ำมันมีความหนืดมากขึ้น สำหรับการศึกษาถึงการควบคุมราคาของสินค้าโดยรัฐบาล (Government price administration) พบว่าจะทำให้ผลกระทบต่อระดับอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตลดน้อยลง และทำให้ความจำเป็นของการดำเนินนโยบายการเงินลดน้อยลงไปด้วย อย่างไรก็ตาม การควบคุมราคาจะส่งผลกระทบทางลบต่อสวัสดิการสังคม ในขณะที่การลดการพึ่งพิงน้ำมันของระบบเศรษฐกิจนั้น จะช่วยลดผลกระทบต่อระดับอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตได้แช่นกัน และไม่เกิดผลกระทบทางลบต่อสวัสดิการสังคม