วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

งานวิจัยนี้ศึกษาการลดสี ค่าซีโอดีและค่าบีโอดี ในน้ำเสียจริงจากอุตสาหกรรมสิ่งทอด้วยกระบวนการโฟโตเฟนตันออกซิเดชันในเครื่องปฏิกรณ์ถังกวนแบบต่อเนื่อง โดยแบ่งการทดลองออกเป็น 2 ตอน คือ ตอนที่ 1 เป็นการออกแบบการทดลองแบบ 2[superscript+K] แฟกทอเรียล เพื่อศึกษาผลของตัวแปรที่มีผลต่อการลดลงของสารมลพิษ คือ อัตราการป้อนของไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ (5-25 มิลลิลิตรต่อนาที) อัตราการป้อนของเฟอรัสไอออน (0-5 มิลลิลิตรต่อนาที) และกำลังไฟฟ้าของหลอดยูวี ที่ความยาวคลื่น 365 นาโนเมตร (0-60 วัตต์) ต่อการลดลงของสี ค่าซีโอดี และค่าบีโอดี โดยน้ำเสียที่ใช้จะมีค่าความเป็นกรด-เบสประมาณ 7-8 และอัตราการไหลของน้ำเสียในเครื่องปฏิกรณ์เท่ากับ 1 ลิตรต่อนาที จากการศึกษาเบื้องต้นพบว่าอัตราการป้อนไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และเฟอรัสไอออนมีผลต่อการลดลงของสีและค่าบีโอดีอย่างมีนัยสำคัญ โดยสามารถลดสีได้ประมาณร้อยละ 40-50 และลดค่าบีโอดีได้ประมาณร้อยละ 40-80 ส่วนค่าซีโอดีนั้นไม่มีตัวแปรใดที่มีผลต่อการลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนที่ 2 เป็นการศึกษาผลของตัวแปรต่างๆ ในการบำบัดน้ำเสียในระบบต่อเนื่อง โดยพบว่าภาวะที่เหมาะในการบำบัดน้ำเสียจากอุตสาหกรรมสิ่งทอด้วยกระบวนการโฟโตเฟนตันในระบบต่อเนื่องคือกำลังไฟฟ้าของหลอดยูวี 90 วัตต์ ค่าความเป็นกรด-เบส เท่ากับ 5 อัตราการป้อนเฟอร์รัสไอออนเท่ากับ 5 มิลลิลิตรต่อนาที และอัตราการป้อนไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ 25 มิลลิลิตรต่อนาที โดยที่ภาวะดังกล่าวสามารถลดสี ค่าบีโอดี และค่าซีโอดีได้ร้อยละ 69.2 99.4 และ 45.5 ตามลำดับ