วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการศึกษาความแรงรังสีจำเพาะของเรเดียมในกากที่เกิดขึ้นจากกระบวนการผลิตในอุตสาหกรรมปิโตรเลียมภายในประเทศ และ วิเคราะห์หาสหสัมพันธ์กับปริมาณธาตุแบเรียม สทรอนเชียม และแคลเซียม ตัวอย่างที่กากใช้ในการวิจัย คือ ตัวอย่างสลัดจ์ และตะกรัน จากแหล่งก๊าซธรรมชาติบงกช และ แหล่งน้ำมันสิริกิติ์ ได้ทำการวิเคราะห์หาความแรงรังสีจำเพาะของเรเดียม-226 และ เรเดียม-228 ในตัวอย่างสลัดจ์ และตะกรัน ด้วยเทคนิคแกมมาสเปกโตรเมตรี และวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีด้วยเทคนิคการเรืองรังสีเอกซ์ ผลที่ได้พบว่า ในตัวอย่างสลัดจ์มีค่าเฉลี่ยของความแรงรังสีจำเพาะของเรเดียม-226 และ เรเดียม-228 อยู่ในช่วง 0.27 - 2.45 และ 0.35 - 2.06 พิโคคูรีต่อกรัม ตามลำดับ สำหรับค่าเฉลี่ยของความแรงรังสีจำเพาะของเรเดียมในตัวอย่างตะกรันพบว่ามีค่าความแรงรังสีจำเพาะเรเดียม-226 และ เรเดียม-228 อยู่ในช่วง 0.25 - 119.91 และ 0.31 - 140.07 พิโคคูรีต่อกรัม ตามลำดับ โดยพบตัวอย่างตะกรัน 2 ตัวอย่างจากแหล่งสิริกิติ์ มีค่าความแรงรังสีสูงกว่าที่มีอยู่ตามดินในธรรมชาติของแหล่งผลิตเองถึง 100 เท่า นอกจากนี้ ยังพบความมีสหสัมพันธ์ในทางบวกระหว่างระดับปริมาณของเรเดียมกับปริมาณธาตุ แบเรียม สทรอนเชียม และแคลเซียมในตัวอย่างสลัดจ์และตะกรัน