วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

พอลิเมอร์ผสมระหว่างพอลิเอสเทอร์เรซินชนิดไม่อิ่มตัวกับยางธรรมชาติกราฟต์สไตรีน สามารถเตรียมได้จากการผสมองค์ประกอบทั้งสองเข้าด้วยกัน แล้วขึ้นรูปที่อุณหภูมิห้องด้วยการหล่อแบบ โดยใช้เมทิลเอทิลคีโตนเปอร์ออกไซด์เป็นสารริเริ่ม และโคบอลต์ออกโทเอตเป็นสารเร่งปฏิกิริยา ทั้งนี้ได้มีการศึกษาอิทธิพลของชนิดของน้ำยางธรรมชาติ ปริมาณของพอลิสไตรีนที่กราฟต์บนยางธรรมชาติ ตลอดจนถึงอัตราส่วนของกราฟต์โคพอลิเมอร์กับพอลิเอสเทอร์เรซินชนิดไม่อิ่มตัว ที่มีต่อสมบัติเชิงกลและสัณฐานวิทยาของพอลิเมอร์ผสมดังกล่าว พบว่า เมื่อปริมาณของพอลิสไตรีนที่กราฟต์บนน้ำยางธรรมชาติทั้งชนิดแอมโมเนียสูงและชนิดโปรตีนต่ำเพิ่มขึ้นตาม อัตราส่วน 95/5 90/10 80/20 และ 70/30 ความทนแรงกระแทกและความทนแรงดัดโค้งมีแนวโน้มลดลง นอกจากนี้ยังพบว่า เมื่อปริมาณน้ำยางธรรมชาติกราฟต์พอลิสไตรีนในพอลิเมอร์ผสมเพิ่มขึ้นตามปริมาณ 5 10 20 30 และ 40 กรัม สมบัติเชิงกลทั้งสองลดลงเช่นเดียวกัน เมื่อนำผลิตภัณฑ์ที่ได้ไปศึกษาลักษณะทางสัณฐานวิทยาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด พบว่า การกระจายตัวของน้ำยางธรรมชาติที่กราฟต์ด้วยพอลิสไตรีน ในเมทริกซ์ของพอลิเอสเทอร์เรซินชนิดไม่อิ่มตัวดีกว่าของน้ำยางธรรมชาติที่ไม่กราฟต์ แต่เมื่อปริมาณน้ำยางธรรมชาติกราฟต์พอลิสไตรีนในพอลิเมอร์ผสมมากขึ้น จะทำให้เกิดช่องว่างในผลิตภัณฑ์มากขึ้น จึงส่งผลให้พอลิเมอร์ผสมทั้งหมดมีค่าความทนแรงกระแทกและความทนแรงดัดโค้งต่ำกว่าพอลิเอสเทอร์เรซินชนิดไม่อิ่มตัว