วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง เพื่อศึกษาปัจจัย คัดสรรของผู้ดูแล ได้แก่ ระยะเวลาในการดูแล ความรู้เกี่ยวกับการดูแล สัมพันธภาพระหว่างผู้ดูแลและ ผู้สูงอายุ การสนับสนุนทางสังคม และปัจจัยของผู้สูงอายุ ได้แก่ สมรรถภาพสมอง ระดับความสามารถใน การปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ปัญหาด้านพฤติกรรมและจิตใจ กับความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุ ที่มีภาวะสมองเสื่อม กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลในครอบครัวของผู้สูงอายุ และผู้สูงอายุที่ได้รับการวินิจฉัยจาก แพทย์ว่ามีภาวะสมองเสื่อม จำนวน 130 คู่ ที่มารับบริการที่คลินิกความทรงจำหรือคลินิกประสาทจิตเวช โรงพยาบาลรามาธิบดี โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี และโรงพยาบาลสวนสราญรมย์ ซึ่งได้มาจากการสุ่ม อย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบประเมิน ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความรู้เกี่ยวกับการดูแล แบบประเมินสัมพันธภาพระหว่างผู้ดูแลและผู้สูงอายุ แบบประเมิน การสนับสนุนทางสังคมของผู้ดูแล แบบประเมินระดับความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของ ผู้สูงอายุ แบบทดสอบสมรรถภาพสมองเบื้องต้น แบบประเมินปัญหาพฤติกรรมและจิตใจของผู้สูงอายุที่มี สภาวะสมองเสื่อม และแบบประเมินความสามารถของผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม ที่ผ่านการ ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และมีความเที่ยงจากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา ของครอนบาคเท่ากับ .81, .81, .84, .84 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ยร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson's Product moment correlation coefficient) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ 1. ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้สงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม อยู่ในระดับสูง (X = 4.30) 2. ระยะเวลาในการดูแล ความรู้เกี่ยวการดูแล สัมพันธภาพระหว่างผู้ดูแลกับ ผู้สูงอายุ และการสนับสนุนทางสังคมของผู้ดูแล มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสามารถของผู้ดูแล ในการดูแลผู้สูงอายุทีมีภาวะสมองเสื่อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .236, .184., 528, .176 ตามลำดับ) 3. ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุ ที่มีภาวะความเสื่อมมีความสัมพันธ์ ทาง ลบกับความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 (r = -.316) 4. สมรรถภาพสมองและปัญหาด้านพฤติกรรมและจิตใจของผู้สูงอายุที่มีภาวะสมอง เสื่อมไม่มีความสัมพันธ์กับความสามรถของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม