วิทยานิพนธ์(พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาความจงรักภักดีต่อองค์การของพยาบาลประจำการ และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การเพิ่มคุณค่าในงานกับความจงรักภักดีต่อองค์การของพยาบาลประจำการโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือ พยาบาลประจำการโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม จำนวน 338 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามการเพิ่มคุณค่าในงาน และแบบสอบถามความจงรักภักดีต่อองค์การ ซึ่งได้ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และทดสอบความเที่ยงด้วยวิธีของ ครอนบาค มีค่าความเที่ยง .93 และ .91 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และค่าสัมประสิทธิ์การจรณ์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ความจงรักภักดีต่อองค์การของพยาบาลประจำการ โรงพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม โดยรวมอยู่ในระดับสูง (X = 4.04) เมื่อจำแนกรายด้านพบว่า ด้านการไม่วิพากษ์วิจารณ์องค์การในที่สาธารณะ ด้านการปกป้ององค์การจากการวิพากษ์วิจารณ์ของบุคคลภายในและภายนอกองค์การ ด้านการแสดงความภาคภูมิใจในองค์การต่อสาธารณชนและด้านการให้ข้อมูลทางบวกขององค์การมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับสูงทุกด้าน (X = 4.25, 4.23, 3.98 และ 3.84 ตามลำดับ) 2. อายุ สถานภาพสมรส ระยะเวลาในการปฏิบัติงาน และระดับการศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กับความจงรักภักดีต่อองค์การของพยาบาลประจำการ 3. การเพิ่มคุณค่าในงาน มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลางกับความจงรักภักดีต่อองค์การของพยาบาลประจำการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .69)