อิเลคโตรโฟรีซีส < Blectrophoresis > เป็นวิธีการทางชีวเคมีที่สำคัญในการประยุกต์ใช้กับโพลีมอร์ฟิคเอนไซม์ < polymorphic enzymes > ในงานตรวจพิสูจน์บุคคล รายงานนี้มีจุดประสงค์ที่จะประเมินระบบอิเลคโตรโฟรีซีสต่างๆ ในการจำแนกชนิดของฟอสโฟกลูโคมิวเตส < phosphoglucomutase, PGM > จากโลหิตมนุษย์ โดยเปรียบเทียบผลจากระบบอิเลคโตรโฟรีซีส 4 ระบบ ดังนี้ อิเลคโตรโฟรีซีสที่ใช้เซลลูโลสอะซิเตตเมมเบรน < Cellulose acetate membrane, CAM > ที่ พีเอช 7.4 สามารถจำแนก PGM ออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย คือ 2-2, 1-1, และ 2-1 อิเลคโตรโฟรีซีสบนอะกาโรส-สตาร์ชที่พีเอชเดียวกันนี้ได้รูปแบบของชนิดย่อยเหมือนกัน แต่มีความคมชัดและความไวต่ำกว่า อิเลคโตรโฟรีซีสบนโพลีอคริลาไมด์เจล < polyacrylamide gel, PAGE > ชนิดระบบต่อเนื่อง ที่พีเอช 7.4 และชนิดระบบไม่ต่อเนื่องที่พีเอช 8.9 ไม่สามารถจำแนกเอนไซม์ได้เลย ไอโซอิเลคตริคโฟกัสซิ่ง < isoelectric focusing, IEF >บนโพลีอคริลาไมด์เจลสามารถจำแนกรูปแบบ PGM ได้ถึง 10 ชนิดย่อย คือ 1-, 1+, 1+1-, 2-, 2+, 2+2-, 1-2-, 1-2+, 1+2-, 1+2+ จึงเป็นระบบที่สามารถเพิ่มอำนาจในการแจกแจง < discriminating power > ของ PGM ได้มาก เมื่อเปรียบเทียบระบบ IEF ทั้งหมดที่ได้ทำการทดสอบพบว่า ระบบที่เคลื่อนที่ตามระนาบนอน ใช้พีเอช 5-7 และใช้ความเข้มข้นของเจล 5.3 %T มีความสามารถในการจำแนกและความไวสูงสุดรายละเอียดของแต่ละระบบปรากฏอยู่ในรายงาน