วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาความสามารถในการเป็นสารสร้างตะกอน (Coagulant) และสารช่วยสร้างตะกอน (Coagulant aid) ของกากของเสียอุตสาหกรรม เพื่อนำกากของเสียมาใช้ในการบำบัดน้ำเสีย โดยมีการทดลองนำกากของเสียอุตสาหกรรม 4 ชนิด ได้แก่ เถ้าลอย เศษยางพาราของโรงงานผลิตน้ำยางข้น กากของเสียจากอุตสาหกรรมทำกาวยาง และกากตะกอนจากระบบทำน้ำประปา ทั้งนี้ได้วิเคราะห์คุณสมบัติพื้นฐานทางกายภาพและเคมี การวัดประจุของสารช่วยตกตะกอน และประเมินความสามารถในการเป็นสารตกตะกอน และสารช่วยตกตะกอนเทียบกับการใช้สารส้มเพียงอย่างเดียว ผลการทดลองพบว่า คุณสมบัติของกากของเสียอุตสาหกรรมที่นำมาวิเคราะห์ มีประจุเป็นลบจึงเหมาะกับการเป็นสารตกตะกอน ร่วมกับสารส้มในการทดลองใช้กากของเสียอุตสาหกรรม เป็นโคแอกกูแลนต์นั้นพบว่าสามารถกำจัดความขุ่นได้ดีในช่วง 100-200 NTU ส่วนที่ความขุ่น 300 NTU ประสิทธิภาพในการกำจัดความขุ่นจะลดลง สำหรับประสิทธิภาพในการกำจัดความขุ่น เมื่อใช้กากของเสียอุตสาหกรรมมาเป็นโคแอกกูแลนต์นั้น มีอยู่ในช่วง 30-85% ที่ pH 6-8 และเมื่อนำกากของเสียอุตสาหกรรมไปตกตะกอน ร่วมกับสารส้มประสิทธิภาพในการกำจัดความขุ่นเพิ่มขึ้นคิดเป็น 82-99% เมื่อเทียบกับการใช้สารส้มเพียงอย่างเดียว ความสามารถในการลดความขุ่นของกากของเสียอุตสาหกรรม แต่ละชนิดแตกต่างกัน โดยเถ้าลอย กากของเสียจากอุตสาหกรรมทำกาวยาง และกากตะกอนจากระบบทำน้ำประปา มีค่าประสิทธิภาพในการลดความขุ่นลงได้ 98.5% 97.5% และ 96.5% ตามลำดับ สำหรับเศษยางพาราของโรงงานผลิตน้ำยางข้น ไม่เหมาะในการใช้เป็นสารตกตะกอนเนื่องจากฟลอคไม่แข็งแรง สำหรับค่าใช้จ่ายในการจัดทำสารโคแอกกูแลนต์ จากกากของเสียอุตสาหกรรมคิดเป็น 2.5 บาทต่อกิโลกรัม ส่วนสารส้มคิดในราคา 6 บาทต่อกิโลกรัม ดังนั้นการนำกากของเสียอุตสาหกรรมมาช่วยสร้างตะกอน จึงมีราคาถูกกว่าการใช้สารส้มทั้งหมด และสำหรับเถ้าลอยนั้นไม่มีค่าใช้จ่ายในการจัดทำ จึงควรพิจารณามาใช้เป็นสารช่วยสร้างตะกอน ร่วมกับการสารส้มในการบำบัดน้ำเสีย