วิทยานิพนธ์(พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบความพึงพอใจในงานของพยาบาลประจำการก่อนและหลังการปรับใช้แนวคิดการบริหารแบบยึดวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติงานการพยาบาล กำหนดสมมติฐานการวิจัยว่า ความพึงพอใจในงานของพยาบาลประจำการ ภายหลังการปรับใช้แนวคิดการบริหารแบบยึดวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติงานการพยาบาล สูงกว่าก่อนการปรับใช้แนวคิดการบริหารแบบยึดวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติงานการพยาบาล กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลประจำการ ปฏิบัติงานในแผนกศัลยกรรม โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้าจำนวน 21 คน ได้จากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 3 ชุด ได้แก่ โปรแกรมการประชุมเชิงปฏิบัติการเรื่อง การปรับใช้แนวคิดการบริหารแบบยึดวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติงานการพยาบาลสำหรับพยาบาลประจำการ คู่มือการปรับใช้แนวคิดการบริหารแบบยึดวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติงานการพยาบาลสำหรับพยาบาลประจำการ และพยาบาลหัวหน้าหอผู้ป่วย และแบบประเมินความพึงพอใจในงานสำหรับพยาบาลประจำการ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .9251 การวิจัยนี้ใช้รูปแบบการทดลองกลุ่มเดียว ทดสอบด้วยแบบประเมินความพึงพอใจในงานของพยาบาลก่อนและหลังการทดลอง ขั้นตอนการดำเนินการวิจัย ประกอบด้วย พยาบาลประจำการเสนอกิจกรรมที่ต้องการเน้นในการปฏิบัติงานของตนให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของหน่วยงาน แล้วเขียนสัญญาการปฏิบัติในกิจกรรมนั้น เสนอต่อพยาบาลหัวหน้าหอผู้ป่วย แล้วจึงนำไปปฏิบัติ ภายใต้การสนับสนุน ชี้แนะ ให้คำปรึกษาของพยาบาลหัวหน้าหอผู้ป่วย หลังจากปฏิบัติงานตามสัญญาการปฏิบัติงานครบครึ่งหนึ่งของระยะเวลา 3 สัปดาห์ มีการประเมินผลการปฏิบัติงานร่วมกันระหว่างพยาบาลประจำการและพยาบาลหัวหน้าหอผู้ป่วย ครั้งที่ 1 เพื่อทบทวนความก้าวหน้าของการปฏิบัติงาน และครั้งที่ 2 เมื่อพยาบาลประจำการปฏิบัติงานตามสัญญาการปฏิบัติงานครบตามเวลาในการทดลอง 3 สัปดาห์ ผลการวิจัยพบว่าความพึงพอใจในงานของพยาบาลประจำการ หลังการปรับใช้แนวคิดการบริหารแบบยึดวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติงานการพยาบาล สูงกว่า ก่อนการปรับใช้แนวคิดการบริหารแบบยึดวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติงานการพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 เมื่อทดสอบโดยใช้ค่าที (t-test) ผลการวิจัยสนับสนุนสมมติฐานที่ตั้งไว้