วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอการออกแบบสิ่งประดิษฐ์ต้นแบบสำหรับใช้งานร่วมกับเครื่องรับโทรทัศน์ที่มีชื่อว่าเครื่องขยายวีดิทัศน์ภาษามือสำหรับผู้พิการทางได้ยินซึ่งจะช่วยเหลือคนหูหนวกในการรับชมรายการโทรทัศน์ เครื่องนี้จะใช้การประมาณค่าแบบไบลิเนียร์ในการขยายหน้าต่างภาพที่มีขนาดอย่างน้อย 128x128 พิกเซลให้ใหญ่ขี้นเป็น 4 เท่าหรือ 2.25 เท่าของขนาดเดิม ฮาร์ดแวร์ภายในเครื่องขยายวีดิทัศน์นี้ประกอบด้วยส่วนหลัก 3 ส่วน ส่วนแรกคือ วงจรถอดรหัสและเข้ารหัสสัญญาณวีดิทัศน์สำหรับแปลงสัญญาณวีดีโอรวมในระบบ PAL ไปเป็นสัญญาณแบบดิจิทัลในมาตรฐาน ITU-R BT.656 ที่ความถี่ 27 MByte/s และแปลงกลับมาเพื่อป้อนให้กับเครื่องรับโทรทัศน์ ส่วนที่สองเป็นกลุ่มของหน่วยความจำ 3 ตัวสำหรับเก็บข้อมูลภาพซึ่งมีทั้งภาพที่ขยายไปบางส่วนและขยายเสร็จแล้ว และส่วนที่สามคือ ชิพ FPGA ซึ่งถูกโปรแกรมให้ทำหน้าที่เป็นวงจรควบคุมการขยายภาพ ชิพ FPGA นี้จะนำภาพที่ถูกแปลงเป็นข้อมูลดิจิทัลแล้วมาขยายแบบไบลิเนียร์โดยแบ่งการขยายภาพออกเป็นการขยายภาพทางแนวนอนและทางแนวตั้งซึ่งจะทำงานพร้อมกันแบบไปป์ไลน์และเสร็จภายในเวลา 2 เฟรมภาพหรือ 80 ms นอกจากนี้วงจรนี้ยังทำหน้าที่ถอดรหัสสัญญาณอินฟราเรดของรีโมตคอนโทรลสำหรับให้ผู้ชมสามารถกำหนดตำแหน่งภาพภาษามือและอัตราขยายภาพที่ต้องการได้ ตัวควบคุมนี้ใช้ฟลิปฟลอปไปทั้งหมด 616 ตัว และ LUT 959 ตัวซึ่งได้รวมหน่วยความจำแบบสองพอร์ตขนาด 512 ไบต์จำนวน 6 ตัวแล้ว สิ่งประดิษฐ์นี้ให้ประโยชน์อย่างมากกับกลุ่มคนหูหนวกโดยไม่รบกวนการรับชมรายการของคนธรรมดา