วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

งานวิจัยนี้ศึกษาเงื่อนไขที่เหมาะสมในการกำจัดคลอริเนเตดไฮโดรคาร์บอนจากน้ำเสียสังเคราะห์โดยใช้ผงเหล็ก เพื่อนำไปใช้กำจัดคลอริเนเตดไฮโดรคาร์บอนจากน้ำเสียห้องปฏิบัติการเคมีโดยศึกษาปัจจัยต่างๆ ได้แก่ สภาวะพีเอช ระยะเวลาสัมผัสน้ำเสีย และขนาดอนุภาคผงเหล็กทำการทดลองแบบทีละเท (batch) โดยเติมผงเหล็ก 1 กรัม และคลอริเนเตดไฮโดรคาร์บอน 10 มิลลิลิตร ลงในขวดขนาด 20 มิลลิลิตร วิเคราะห์ความเข้มข้นของคลอริเนเตดไฮโดรคาร์บอนโดยใช้แก๊สโครมาโทกราฟี และเทคนิคเฮดสเปส พบว่าเงื่อนไขที่เหมาะสมในการกำจัดสารละลายมาตรฐาน เมธิลลีนคลอไรด์, คลอโรฟอร์ม, คาร์บอนเตตระคลอไรด์ และคลอโรเบนซิน ในน้ำเสียสังเคราะห์ คือ พีเอช 4 ระยะเวลาสัมผัสน้ำเสีย 15 วัน และใช้อนุภาคผงเหล็กขนาด 10 ไมครอน ประสิทธิภาพการกำจัดคลอริเนเตดไฮโดรคาร์บอนเพิ่มขึ้น เมื่อปรับสภาวะพีเอชของน้ำเสียลดลง อนุภาคผงเหล็กขนาดเล็กลง และระยะเวลาสัมผัสน้ำเสียเพิ่มขึ้น โดยประสิทธิภาพการกำจัดสารละลายมาตรฐาน เมธิลลีนคลอไรด์, คลอโรฟอร์ม, คาร์บอนเตตระคลอไรด์ และคลอโรเบนซินในน้ำเสียสังเคราะห์สูงที่สุดเท่ากับ 63.20%, 88.00%, 100% และ 42.58% ตามลำดับ ส่วนการกำจัดเมธิลลีนคลอไรด์, คลอโรฟอร์ม และคาร์บอนเตตระคลอไรด์ ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี โดยปรับสภาวะให้มีค่าพีเอชเท่ากับ 4 ระยะเวลาสัมผัสน้ำเสีย 15 วัน และใช้อนุภาคผงเหล็กขนาด 10 ไมครอน พบว่า ประสิทธิภาพการกำจัดสูงที่สุดเท่ากับ 42.58%, 75.06% และ 100% ตามลำดับ